Procesja gwiaździsta w intencji Ojczyzny 

Procesja gwiaździsta w intencji Ojczyzny 

W niedzielę12 maja br. odbyła się procesja gwiaździsta w intencji Ojczyzny na ternie dekanatu II, zainicjowana przez Wspólnotę Nieustającego Różańca naszej parafii. Z kościołów: Matki Bożej Zwycięskiej, św. Józefa, św. Antoniego i św. Andrzeja Apostoła wyruszyły grupy do kościoła Miłosierdzia Bożego. Na trasie każdej procesji rozważano jedną część Różańca Świętego. O godz. 16.15 liczną grupę zgromadzoną w naszym kościele  pobłogosławił ks. Przemysław Wolny.  Po dotarciu na miejsce, wszystkie grupy modliły się wspólnie pod przewodnictwem ks. Andrzeja Jankowskiego, który odczytał Akt Zawierzenia Polski Miłosierdziu Bożemu, autorstwa bł. ks. Michała Sopoćki. Zgromadzeni w świątyni wierni odmówili również Litanię Narodu Polskiego i odśpiewali pieśń „Boże coś Polskę.” Dziękujemy wszystkim, którzy wzięli udział w procesji i modlitwie.

Tekst i zdjęcia Małgorzata Woźniak

 

PIELGRZYMKA DO MEDZIUGORIE 27.04-05.05.2024r.

PIELGRZYMKA DO MEDZIUGORIE 27.04-05.05.2024r.

27 kwietnia 2024, o północy rozpoczęła się pielgrzymka do Medziugorie. Dzień powitaliśmy modlitwą i śpiewem Godzinek ku Czci Niepokalanego Poczęcia NMP, jak na pielgrzymów przystało. Tego dnia rozpoczęły się dla grupy rekolekcje na temat Eucharystii, które poprowadził przewodnik duchowy pielgrzymki – ksiądz Krzysztof Adamski. Naszym pierwszym celem był Zagrzeb-stolica Chorwacji. Po rozlokowaniu i bardzo smacznym obiedzie wybraliśmy się na przechadzkę po centrum Zagrzebia, oglądając jego najpiękniejsze zabytki architektury.

Kolejny dzień prowadził nas do Madziugorie przez Park Narodowy Wodospadów Rzeki Krka. Prawie trzy godziny spędziliśmy w przepięknym otoczeniu przyrody, wędrując pomostami nad rwącą rzeką, pomiędzy szumiącymi wodospadami, obserwując pływające w wodzie pstrągi. Punktem kulminacyjnym był Skradinski Buk – największy i najokazalszy wodospad w tym Parku. Zachwytom nie było końca. Dzięki dobrze pomyślanej infrastrukturze mogliśmy odpocząć w pobliżu wodospadu, napić się kawy i ochłodzić smacznymi lodami.

W godzinach wieczornych dotarliśmy do Medziugorie, gdzie w Pensjonacie Rosary przemili gospodarze powitali nas pysznym obiadem i ogromnym tortem. Od razu nawiązały się bardzo serdeczne relacje.

Poniedziałek w Medziugorie rozpoczęliśmy od spotkania z przewodniczką, przy kościele św. Jakuba, która opowiedziała nam o historii objawień i zapoznała z okolicą. W godzinach popołudniowych spotkaliśmy się również z ojcem franciszkaninem, który przygotował katechezę dla licznie przybyłych grup polskich. Od godz. 17.00 wzięliśmy udział w bloku modlitewnym. Ogromne wrażenie robiła modlitwa ok. 5tys. osób zebranych przed świątynią, w różnych językach, ale brzmiąca tym samym rytmem, niosąca się do nieba z serc zgromadzonych wiernych.

Wtorek był dniem wejścia na Górę Objawień. Na trasie odmawialiśmy Różaniec Święty, którego rozważania prowadził Ksiądz Krzysztof. Wielkim przeżyciem było dotarcie do miejsca, gdzie Matka Boża objawiła się dzieciom. Oddaliśmy tam Mateczce wszystkie nasze intencje. Po bardzo trudnym, ale szczęśliwym zejściu na dół pojechaliśmy do Wspólnoty Cenacolo, gdzie wysłuchaliśmy świadectw młodych mężczyzn, z bardzo trudną przeszłością, którzy w tym miejscu odzyskali wiarę i swoje życie.

Po drodze do pensjonatu nawiedziliśmy kościół w Tihalinie z przepiękną figurą Matki Bożej, z oczami z niebieskich kryształów, robiących wrażenie patrzących. Figura ta znana jest jako Matka Boża Medziugorska. W drodze do pensjonatu zajechaliśmy jeszcze nad wodospad Koćuša, kolejny, który zachwycił nas swoim urokiem.

W środę po śniadaniu wyruszyliśmy piękną widokową trasą do stolicy Bośni i Hercegowiny – Sarajewa. Po Mszy Świętej w kościele p.w. św. Antoniego Padewskiego spotkaliśmy się z przewodniczką, która oprowadziła nas po swoim pięknym mieście, opowiadając o jego historii, w której przeplatają się losy społeczności wielu kultur i religii. Wysłuchaliśmy ze wzruszeniem, współczuciem i lękiem opowieści o wojnie, która dotknęła ten region w latach dziewięćdziesiątych XX wieku. Jej ślady widoczne są w mieście do dzisiaj. Na chodnikach można zobaczyć „sarajewskie róże” upamiętniające miejsca, w których zamordowano duże ilości osób cywilnych. Zachowano także budynki ze śladami ostrzałów, lub częściowo zniszczone, wypalone. Jak podkreślali przewodnicy, nie była to wojna religijna, czy międzykulturowa. Wojna toczyła się z powodów terytorialnych, chęci rozszerzenia panowania rządzących jednych państw nad innymi. Mieszkańcy Sarajewa, różnych kultur i religii żyją w zgodzie obok siebie, łączą się w rodziny, są sąsiadami, przyjaciółmi, współpracownikami. Na niewielkim obszarze znajdują się obok siebie kościoły, cerkwie, synagogi i meczety. Po zwiedzaniu udaliśmy się do restauracji na obiad z deserem w wersji regionalnej. Jedliśmy begovą ciorbę, dolmę, a na deser baklavę. Posiłek był bardzo smaczny i syty.

W czwartek zwiedziliśmy bardzo urokliwy Mostar i nawiedziliśmy kościół w Šurmanci z cudami słynącą ikoną Jezusa Miłosiernego. Wieczorem uczestniczyliśmy w bloku modlitewnym i adoracji Najświętszego Sakramentu. Podczas przejazdów Ksiądz Krzysztof kontynuował katechezę.

Piątek spędziliśmy w Medziugorie, aby wziąć udział w Drodze Krzyżowej, następnie w Mszy Świętej z okazji Święta Matki Bożej Królowej Polski, a po niej udaliśmy się na spotkanie do Wspólnoty Błogosławieństw. Tam, po konferencji prowadzonej przez siostrę Anetę zawierzyliśmy się Matce Bożej i za Jej pośrednictwem Jezusowi Chrystusowi. Wieczorem modliliśmy się u stóp Niebieskich Krzyży, przy których ukazywała się Matka Boża, kiedy władze komunistyczne zakazały dzieciom wejścia na Górę Objawień. Po modlitwie pojechaliśmy do kościoła, aby adorować Krzyż Pański. Był to przepiękny dzień pełen wzruszeń i przeżyć religijnych.

W sobotę z samego rana opuściliśmy bardzo gościnny pensjonat i ruszyliśmy w drogę powrotną do Polski. Na trasie czekały na nas przepiękne widoki, serpentyny, góry, rzeki, aż w końcu dojechaliśmy na wybrzeże Dalmacji, gdzie w słońcu lśnił Adriatyk, po którym pływały jachty, a na promenadach, pod palmami wypoczywali turyści. My też wybraliśmy się na spacer z przewodnikiem po pięknym Splicie, a następnie zwiedziliśmy bardzo urokliwy Trogir, którego Stare Miasto znajduje się na liście UNESCO. W jednej z kawiarni, uraczyliśmy się kawą, lodami i trogirskim rafiolem.

W ten sposób, w radosnych nastrojach zakończyliśmy nasza pielgrzymkę.

Małgorzata Woźniak
Zdjęcia: Małgorzata Woźniak

Króluj Nam Chryste

Króluj Nam Chryste

Niedziela Gaudete, czyli Radości 17 grudnia 2023 w parafii pw.  Matki Bożej Zwycięskiej w Toruniu wybrzmiała radosnym wydarzeniem w Liturgicznej Służbie Ołtarza. Tego dnia dwóch kandydatów – Stanisław i Julek –  zostało oficjalnie włączonych do grona ministrantów. Złożyli oni przyrzeczenie, że służbę Bogu i ludziom podczas świętej liturgii będą spełniali z radością. Życzymy im wiele satysfakcji i radości ze służby przy ołtarzu. Zapraszamy wszystkie chętne osoby do włączenia się w szeregi Służby Liturgicznej Ołtarza. 

Uroczyste zakończenie rekolekcji – Oddanie 33

Uroczyste zakończenie rekolekcji – Oddanie 33

27 listopada 2023r., w dzień Wspomnienia Najświętszej Maryi Panny od Cudownego Medalika,  uczestnicy rekolekcji Oddanie 33 przystąpili do uroczystego Aktu Zawierzenia Jezusowi przez ręce Maryi wg św. Ludwika Marii Grignon de Montfort. 

Mszy świętej przewodniczył ksiądz Krzysztof Adamski, opiekun duchowy grupy rekolekcyjnej. W tym roku do rekolekcji przystąpiło  7 nowych osób, co niezmiernie cieszy, ponieważ co roku grupa powiększa się. W darach ołtarza uczestnicy złożyli kwiaty dla Jezusa Chrystusa i Matki Bożej oraz, tradycyjnie, dar serca na rzecz sióstr karmelitanek z Łasina.

Po przyjęciu komunii świętej, zapalono świece i grupa przystąpiła do zawierzenia. Potem,
na ołtarzu, nastąpiło podpisanie, ręcznie przepisanego, Aktu Zawierzenia przez  nowych uczestników i potwierdzenie podpisu przez księdza Krzysztofa.  Następnie celebrans poświęcił łańcuszki z Cudownym Medalikiem i nałożył je na ręce nowicjuszy. Od dziś wszystko będą czynić z Maryją, dla Maryi i przez Maryję dla Jezusa. Celebracji towarzyszyło wielkie wzruszenie i radość. Po błogosławieństwie wykonano pamiątkową fotografię i udano się na agapę.

Zapraszamy kolejne osoby do oddania swojego życia Jezusowi przez Maryję.

Małgorzata Woźniak

„Przez te rekolekcje bliżej poznasz i bardziej pokochasz Maryję, a to Ci przyniesie wiele łask
i błogosławieństw. Sprawisz tym wielką radość Jezusowi, który pragnie, aby Maryja była bardziej znana i kochana. To da ci wielką radość.

Przez te rekolekcje dowiesz się czym jest oddanie się Matce Bożej, zrozumiesz dlaczego jest ono tak ważne oraz przygotujesz się duchowo do aktu oddania się. To będzie początek nowego życia.

Przez te rekolekcje zaczniesz uczestniczyć w zwycięstwie nad złem, które Bóg obiecał Maryi oraz Jej potomstwu. Oddając się Maryi – pozwolisz, aby mogła Cię w sposób nieograniczony kochać, wspierać oraz chronić. Każdy z nas tego potrzebuje.

Przez te rekolekcje staniesz się w rękach Jezusa i Maryi – narzędziem ratowania dusz Twoich braci i sióstr. Nie ma nic piękniejszego, niż mieć udział w tej wielkiej misji ocalania i ratowania dusz ludzkich.

Przez te rekolekcje poznasz tajemnicę Fatimy, tajemnicę dziecięctwa duchowego oraz tajemnicę świętych – poznasz sekret najkrótszej i najpewniejszej drogi do nieba.

Przez te rekolekcje wejdziesz w doświadczenie bezwarunkowej miłości oraz wielkiego poczucia bezpieczeństwa, które staje się udziałem każdego, kto zaufa do końca Maryi.
To Cię uwolni od lęku.

Przez te rekolekcje doświadczysz łask, o których będziesz wiedzieć tylko Ty i Bóg. To będzie Twoja osobista historia wielkich rzeczy, które uczyni Ci Wszechmocny. To jest droga PEŁNA ŁASKI.”

https://oddanie33.pl/dlaczego-warto

Odpust parafialny 2023

Odpust parafialny 2023

7 października kościół katolicki obchodzi Święto Matki Bożej Różańcowej. Geneza tego święta sięga roku 1571, wiąże się ze zwycięską bitwą wojsk Ligii Świętej, skupionej wokół Państwa Kościelnego, przeciw wojskom Imperium Osmańskiego, pod Lepanto.  Kiedy Imperium Osmańskie chciało podbić chrześcijańską Europę papież Pius V zaapelował o powszechną modlitwę różańcową i właśnie skuteczności tej modlitwy i wstawiennictwu Matki Bożej przypisano zwycięstwo w bitwie. W 1572 r. papież Pius V ustanowił dzień 7 października świętem Matki Bożej Zwycięskiej. 

W tym dniu właśnie nasza parafia świętuje odpust parafialny na cześć swojej Patronki. Duchowe przygotowania do odpustu trwały od środy 4 października, a 6 października, już tradycyjnie rozważaliśmy wszystkie części Różańca Świętego.

Mszy Świętej odpustowej przewodniczył Ksiądz Kanonik Marian Talaśka, który wygłosił również kazanie. Przybliżył zgromadzonym historię powstania święta, a także rolę Różańca Świętego w życiu każdego człowieka. 

Na koniec życzenia kapłanom i wszystkim przybyłym wiernym złożył parafianin, Prezydent Miasta Torunia Pan Michał Zaleski i wraz ze swoim zastępcą Panem Zbigniewem Fiderewiczem wręczył kwiaty i upominek na ręce Księdza Proboszcza.

Małgorzata Woźniak

Pielgrzymka na ziemię świętokrzyską

Pielgrzymka na ziemię świętokrzyską

9 września, o świcie, wyruszyła pielgrzymka autokarowa na ziemię świętokrzyską. Intencją przewodnią była modlitwa za ojczyznę, duchowieństwo, polskie rodziny, młodzież i dzieci.

O godzinie 9.30 pielgrzymi dotarli do Gidel – Sanktuarium Matki Bożej Uzdrowienia Chorych, gdzie uczestniczyli we mszy świętej pod przewodnictwem księdza Krzysztofa Adamskiego, duchowego przewodnika grupy. Następnie ojciec dominikanin opowiedział o historii cudownego miejsca i wszyscy zostali obdarowani kąpiółkami, czyli ampułkami z winem, w którym raz w roku zanurza się cudowną figurkę Matki Bożej.

Kolejnym miejscem postoju był najstarszy na ziemiach polskich klasztor cystersów w Jędrzejowie. Po pięknej, południowej Liturgii Godzin, jeden z braci zapoznał zebranych z historią zakonu cystersów na ziemiach polskich, dziejami klasztoru w Jędrzejowie, kultem błogosławionego Wincentego Kadłubka, który zamieszkiwał w klasztorze po złożeniu sakry biskupiej i odszedł stąd do Pana. Pielgrzymi zwiedzili również piwnice, w których znajduje się wystawa dot. działalności mnichów na przestrzeni dziejów.

Docelowym miejscem tego dnia było Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej Królowej Ziemi Świętokrzyskiej w Kałkowie Godowie – najmłodsze sanktuarium maryjne w Polsce, o bardzo bogatej historii. Miejsce oczarowało grupę od samego przyjazdu. Pięknie położone wśród bujnej, zadbanej zieleni. Emanujące miejscami kultu religijnego i patriotycznego. Przepełnione dziełami charytatywnymi i nade wszystko przemiłymi ludźmi. Budowniczym sanktuarium był ksiądz Czesław Wala, człowiek, którego duch wciąż czuwa nad tym miejscem. Po ogłoszeniu stanu wojennego w małym kościółku-kaplicy św. Maksymiliana Kolbe, w Kałkowie rozpoczęto sobotnie nabożeństwa za ojczyznę, które odprawiane są nieustannie, co sobotę, do dzisiaj. W maju 1982r. grupa modlitewna z małego kościółka w Kałkowie wyruszyła na pielgrzymkę do Lichenia, gdzie ksiądz Wala spotkał ówczesnego kustosza Sanktuarium w Licheniu księdza Eugeniusza Makulskiego, pochodzącego z Ostrowca Świętokrzyskiego. Ten poradził księdzu, aby w Górach Świętokrzyskich wybudował Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej i w tym celu zlecił namalowanie na desce kopii obrazu Matki Bożej Licheńskiej. Po powrocie do Kałkowa ksiądz Czesław Wala rozpoczął działania zmierzające do wybudowania sanktuarium. Mimo przeciwności, niechęci ówczesnych władz 22 maja 1983 roku nastąpił ingres obrazu Matki Bożej z Lichenia. W listopadzie 1983 roku gmach świątyni został zadaszony, a budowa kościoła trwała 163 dni od pierwszego ruchu łopaty. Równocześnie z kościołem podjęto budowę Domu Pielgrzyma. Ten obiekt został wykończony w roku 1984. Trudno nie wyczuwać tu wielkiej Opatrzności Bożej. Matka Boża z Lichenia króluje tu jako Matka Bożna Bolesna Królowa Ziemi Świętokrzyskiej i roztacza opiekę, wysłuchuje próśb zmierzającym do niej wiernym z regionu i całej Polski. Przy kościele wybudowano Drogę Krzyżową, Golgotę Polaków z 30-toma orędziami lub kaplicami poświęconymi polskim patriotom, grotę lurdzką. Miejsce to obfituje również w dzieła charytatywne: wioska dla dzieci niepełnosprawnych, Warsztaty Terapii Zajęciowej oraz Warsztaty Aktywizacji Zawodowej. Obie instytucje służą osobom niepełnosprawnym z terenu powiatu starachowickiego. Nie zabrakło również miejsca dla hospicjum i opieki nad najbardziej cierpiącymi i nieuleczalnie chorymi. Ksiądz Wala czuł zawsze ogromną potrzebę wspierania najbiedniejszych i cierpiących braci. Kustosz jest wspominany jako człowiek bardzo skromny, wielkiego serca, kochający Boga i Ojczyznę.

Pielgrzymi odprawili tu Drogę Krzyżówą z Maryją, obejrzeli Panoramę Świętokrzyską, słuchając opowieści przewodniczki wspięli się na Golgotę Polaków, z której roztaczał się przepiękny widok na okolicę. Po kolacji, przed obrazem Matki Bożej wzięli udział w nabożeństwie w intencji Ojczyzny za wstawiennictwem św. Andrzeja Boboli i Niepokalanego Serca Maryi. Pełni duchowych przeżyć udali się na spoczynek.

Kolejnego dnia, w niedzielę 10 września grupa podążyła w drogę od Matki do Syna, a więc na Święty Krzyż do najstarszego na ziemiach polskich sanktuarium i to z relikwiami Krzyża Pańskiego. Był to pierwszy dzień odpustu związanego ze Świętem Podniesienia Krzyża. Po mszy świętej zgromadzeni wierni zostali pobłogosławieni relikwiami Krzyża Świętego, a w kaplicy Krzyża mogli je również ucałować. Pielgrzymi wysłuchali również przewodniczki, która opowiedziała o burzliwej historii tego miejsca.

Na koniec szlak pielgrzymki prowadził do….Raju, choć, pod ziemię. Po niedzielnym obiedzie w Chęcinach, u podnóża ruin zamku wybudowanego przez Kazimierza Wielkiego, grupa udała się na zwiedzanie przepięknego tworu natury – Jaskini Raj.

Na trasie pielgrzymki ksiądz Krzysztof, już tradycyjnie uraczył podróżujących bardzo ciekawą konferencją – tym razem na temat pokus dotyczących relacji człowieka z Bogiem. Jak zawsze nie zabrakło śpiewu i modlitwy. Nawiązały się nowe znajomości i zacieśniły stare. W radosnych nastrojach grupa szczęśliwie wróciła do Torunia.

 

Małgorzata Woźniak

Pielgrzymka do Gietrzwałdu 1 lipca 2023r.

Pielgrzymka do Gietrzwałdu 1 lipca 2023r.

Pierwszego lipca, po nabożeństwie wynagradzającym Niepokalanemu Sercu Maryi, wyruszyła pielgrzymka do Gietrzwałdu. W drodze łączyliśmy się w modlitwie z pątnikami XVII Pieszej Pielgrzymki Rodzin z Łomianek do Gietrzwałdu. Tegoroczna pielgrzymka wyruszyła 25 czerwca pod hasłem „Pani Gietrzwałdzka nawołująca do pokuty i pojednania”.  Członkowie Wspólnoty Nieustającego Różańca naszej parafii, przez cały tydzień trwania pielgrzymki łączyli się z pątnikami, w  pielgrzymce duchowej. Ok. godz.11.00 dotarliśmy do Gietrzwałdu, gdzie część grupy pozostała na terenie sanktuarium, a 22 osoby wyruszyły na spotkanie pieszej pielgrzymki. Dojechaliśmy do miejscowości Łajsy, skąd pieszo, ok. 2 km podążyliśmy na spotkanie pielgrzymów. Dostarczyło ono wielu wzruszeń obydwu grupom. Teraz wspólnie, w 150 osobowej kolumnie, ruszyliśmy w 5 km trasę, aby razem powitać Panią Gietrzwałdzką. W bramie sanktuarium witał i  błogosławił przybyłych  arcybiskup metropolita kamieńsko-szczeciński Andrzej Dzięga. W tym dniu odbywała się również Ogólnopolski Dzień Pokuty w Gietrzwałdzie pod hasłem „ O zachowanie Bożego Ducha w naszym polskim narodzie”. Pątnicy pokłonili się Matce Bożej w miejscu objawień i wzięli udział w dziękczynnej mszy świętej. Następnie nasza grupa po przerwie na posiłek udała się na Drogę Krzyżową. Mękę Pańską przeżywaliśmy prowadzeni przez Maryję
wg medytacji pasyjnych Wincentego Łaszewskiego „ Droga Krzyżowa z Maryją”. Następnie udaliśmy się do miejsca objawień Matki Bożej, gdzie odmówiliśmy koronkę do Miłosierdzia Bożego oraz część Różańca Świętego. Podczas wszystkich modlitw zanosiliśmy do Pana błagania o nawrócenie, ocalenie rodzin, dzieci, młodzieży, umocnienie w wierze, a także wszystkie intencje, z którymi przyjechaliśmy do Gietrzwałdu, które nam powierzono. Pełni głębokich wzruszeń wróciliśmy wieczorem do Torunia.

Małgorzata Woźniak

Zdjęcia: Krystyna Bilska i Małgorzata Woźniak

Uroczystość  Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa

Uroczystość  Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa

Jak co roku uroczystość Bożego Ciała zgromadziła licznie wiernych , którzy chcieli oddać cześć Chrystusowi, Jego Najświętszemu Ciału i Krwi.  Udziałem w procesji dali świadectwo swojej wiary. Ulicami  naszej parafii szły dzieci, młodzież, rodzice, osoby starsze, bez względu na stan zdrowia – wszyscy pragnęli w tym dniu powiedzieć światu: jestem chrześcijaninem, wierzę w Chrystusa i Jego rzeczywistą obecność pod postaciami chleba i wina, kocham Go i chcę być zawsze blisko Niego. Modlitwą i śpiewem jednoczyli się we wspólnym wysławianiu Pana. 

Małgorzata Woźniak

Zdjęcia: Małgorzata Woźniak

  

Zmartwychwstał Pan! Alleluja!

Zmartwychwstał Pan! Alleluja!

Prawdziwie Zmartwychwstał! Alleluja!

Słowa, których oczekujemy po sześciu tygodniach Wielkiego Postu,  po rozważaniach Drogi Krzyżowej naszego Pana, Gorzkich Żali nad bólem Jezusa i Jego Matki, po sześciu tygodniach wyrzeczeń, pracy nad sobą, przygotowań do najważniejszych wydarzeń w życiu chrześcijanina, poprzedzonych Triduum Paschalnym.  Liturgia Świętego Triduum Paschalnego stanowi jedną całość rozciągniętą na trzy pełne doby – trzy etapy misterium Odkupienia uobecniające mękę, śmierć i Zmartwychwstanie Chrystusa. To  czas, w którym – godzina po godzinie – wstępowaliśmy w ślady Jezusa, postępowaliśmy tuż za Nim.               W Wielki Czwartek –uczestniczyliśmy w  Mszy Wieczerzy Pańskiej upamiętniającej pierwszą Eucharystię sprawowaną przez Chrystusa w Wieczerniku.  „Daję wam przykazanie nowe, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem.” W Wielki Piątek sprawowaliśmy Liturgię Męki Pańskiej                             i adorowaliśmy Krzyż. Jeszcze raz towarzyszyliśmy Panu w jego cierpieniu, z wdzięcznością za odkupienie naszych win. W Wielką Sobotę święciliśmy dary Boże, a w Wigilię Paschalną – uczestniczyliśmy w Liturgii Światła  – wniesieniu Światła Chrystusa. Wsłuchiwaliśmy się w Liturgię Słowa, w czytania, które mówią             o wspaniałym dziele stworzenia i jeszcze wspanialszym dziele odkupienia, o cudownym stworzeniu człowieka i jeszcze cudowniejszym odkupieniu go w Chrystusie. Po odśpiewaniu litanii do Wszystkich Świętych odnowiliśmy swoje przyrzeczenia chrzcielne. Liturgię Chrzcielną zakończyliśmy Modlitwą Wiernych, a wraz z przygotowaniem darów rozpoczęła się czwarta część Wigilii Paschalnej – Liturgia Eucharystyczna. W Niedzielę Zmartwychwstania podczas procesji rezurekcyjnej uroczyście ogłosiliśmy światu Zmartwychwstanie Chrystusa. Bicie dzwonów wybijało rytm w naszych sercach! PRAWDZIWIE ZMARTWYCHWASTAŁ! ALLELUJA! CHCĘ ABY PRAWDZIWIE, NA ZAWSZE,  ZMARTWYCHWSTAŁ W MOIM ŻYCIU! AMEN.

Małgorzata Woźniak

 

 

 

 

 

Pielgrzymka do Narodowego Sanktuarium Świętego Józefa w Kaliszu

Pielgrzymka do Narodowego Sanktuarium Świętego Józefa w Kaliszu

11 marca 2023r., trwając w Nowennie do Świętego Józefa, w godzinach porannych, wyruszyła pielgrzymka do Sanktuarium Świętego Józefa w Kaliszu, aby wziąć udział w drugim dniu Triduum Wspólnot Nieustającego Różańca. Na miejscu grupę przywitał przewodnik, który opowiedział o historii i oprowadził, po zgromadzonych w centrum, zabytkach miasta. O godzinie 13.30 pielgrzymi zebrali się w świątyni, gdzie wysłuchali konferencji ks. dr. Radosława Szuckiego proboszcza z diecezji siedleckiej i rozważali Tajemnice Bolesne Różańca Świętego w intencji o dalszy rozwój WNR. O godzinie 15.00 modlono się koronką do Miłosierdzia Bożego, a po niej  odprawiono Mszę Św. w intencji wszystkich Wspólnot Nieustającego Różańca. Na zakończenie zawierzono wspólnoty Świętemu Józefowi i Matce Bożej Pani Gietrzwałdzkiej. Po Mszy Św. pielgrzymi udali się do kaplicy męczeństwa poświęconej księżom-więźniom obozu koncentracyjnego w Dachau, gdzie usłyszeli o historii obrazu Świętej Rodziny – Świętego Józefa i o cudownym uratowaniu więźniów za przyczyną Świętego Józefa.  Po obejrzeniu pamiątek obozowych grupa udała się na spotkanie do auli w domu pielgrzyma. W drodze powrotnej  pielgrzymi  z wielką uwagą wysłuchali świadectwa uczestniczki pielgrzymki – dziewicy konsekrowanej, o jej powołaniu i działaniach na polu ewangelizacyjnym. 

Małgorzata Woźniak

 

Nabożeństwo akatystowe

Nabożeństwo akatystowe

W Parafii Matki Bożej Zwycięskiej nie może zabraknąć uwielbienia dla Bożej Rodzicielki. I dlatego w okresie oczekiwania na przyjście Pana odprawiliśmy nabożeństwo akatystowe. Hymn „Akathistos” ku czci Bogarodzicy śpiewany na stojąco, nazywany jest najpiękniejszym i najstarszym hymnem całej chrześcijańskiej literatury. Pochodzi najprawdopodobniej z V–VI wieku.  Około VIII wieku Akatyst został przeniesiony także na Zachód do Włoch, gdzie został przetłumaczony na łacinę, stając się inspiracją pobożności maryjnej średniowiecza. Polski przekład Akatystu został dokonany w 1965 przez jezuitę Mieczysława Bednarza. „Akatyst Polski”, napisał  poeta i publicysta Marek Skwarnicki, wzorując się na dawnym tekście i nieco go uwspółcześniając. Zachował przy tym pełne bogactwo form stylistycznych stosowanych w liturgii wschodniej. Powstała w ten sposób piękna modlitwa maryjna, pełna patosu, która robi wrażenie i głęboko wzrusza.

W niedzielę 18 grudnia, po wieczornej mszy świętej wierni zgromadzili się przed ikoną Matki Bożej Częstochowskiej. Ksiądz Krzysztof Adamski dokonał wprowadzenia do nabożeństwa, odśpiewał fragment Ewangelii o zwiastowaniu anielskim i wcielił się w rolę narratora, a podczas refrenu „alleluja” okadzał ikonę. Śpiew poprowadziła grupa parafian, pozostająca pod urokiem przepięknego hymnu ku czci Matki Bożej. Wierni zgromadzeni w kościele, w podniosłym nastroju włączyli się w modlitwę, która dostarczyła wszystkim głębokich przeżyć. Na koniec kapłan obdarzył zebranych uroczystym błogosławieństwem. Serdecznie zapraszamy na kolejne nabożeństwa, aby wspólnie oddawać cześć Tej, przez którą przyszło na ziemię Zbawienie.

 Małgorzata Woźniak

 

Odpust parafialny 7 października 2022

Odpust parafialny 7 października 2022

7 października przeżywaliśmy Święto Matki Bożej  Różańcowej, zwanej Zwycięską, na cześć  zwycięstwa floty chrześcijańskiej nad Turkami pod Lepanto.  Tego dnia Ksiądz Proboszcz Dariusz Żurański przewodniczył porannej mszy świętej  w kościele Św. Józefa, transmitowanej przez  Radio Maryja i wygłosił okolicznościowe kazanie. Odpust parafialny poprzedziło trzydniowe, duchowe przygotowanie. 6 października, tradycyjnie, odmówiliśmy w ciągu dnia wszystkie części Różańca Świętego.  Sumie odpustowej przewodniczył Ksiądz Patryk Frankiewicz, nasz niedawny wikariusz , a obecnie proboszcz parafii  w Dębowej Łące.
W koncelebrze brali udział księża dekanatu drugiego. Gościliśmy również  księdza proboszcza parafii prawosławnej p.w. Świętego Mikołaja. Na koniec Prezydent Miasta Torunia, nasz parafianin, złożył życzenia i wręczył Księdzu Proboszczowi prezent w postaci lekcjonarzy.  

Małgorzata Woźniak

Pielgrzymka do Wielkopolski – kolebki państwa polskiego i wiary narodu

Pielgrzymka do Wielkopolski – kolebki państwa polskiego i wiary narodu

10 października 2022r. o świcie wyruszyliśmy do Gniezna. Duchowym opiekunem grupy był Ksiądz Krzysztof, który wygłosił podczas przejazdu  konferencję na temat życia monastycznego. O godz.8.00 odprawiliśmy  Mszę Świętą w katedrze przy konfesji Świętego Wojciecha.

Następnie  przewodnicy zapoznali nas z historią miejsca powiązaną ściśle z początkami polskiej państwowości. Zwiedziliśmy katedrę z jej podziemiami  i grobem Dobrawy, żony Mieszka I, obejrzeliśmy słynne drzwi gnieźnieńskie oraz skarbiec przechowujący wiele cennych i  historycznie ważnych eksponatów. Wspięliśmy się również na wieżę , z której roztaczał się piękny widok na Gniezno i okolice. Kolejnym celem naszej pielgrzymki było Opactwo Benedyktyńskie w Lubiniu. Benedyktyni przybyli na ziemie polskie w XI wieku i  właśnie z tego czasu pochodzi lubiński klasztor. Spotkanie rozpoczęliśmy uczestnictwem w Liturgii  Godzin  śpiewanej przez wspólnotę mnichów. Następnie ojciec benedyktyn oprowadził nas po pięknym barokowym wnętrzu, wskazał romańskie pozostałości świątyni, zapoznał z regułą benedyktyńską, której motto brzmi „Ora et labora”. Mieliśmy również okazję zaopatrzyć się w tradycyjne wyroby benedyktyńskie. 

Późnym popołudniem dotarliśmy do Sanktuarium Matki Bożej Róży Duchownej w Gostyniu. Miejscem opiekuje się, od 1668 roku,  Kongregacja Oratorium Świętego Filipa Neri. Po przyjeździe i rozlokowaniu w eleganckich, bardzo przyjemnych pokojach spędziliśmy czas  przy grillu, śpiewając piosenki i posilając się kiełbaskami upieczonymi przez niezawodnego Jarka  z pomocnikami -Jackiem  i głównym miechowym księdzem Krzysztofem. O godzinie 20.00 zgromadziliśmy się w świątyni, aby od kleryka  wspólnoty filipinów poznać wiele ciekawych informacji na temat tego świętego miejsca. To  właśnie Święta Góra, bo tak brzmi nazwa ternu, na którym usytuowany jest kościół otrzymała w 1512 roku dekret biskupi stanowiący o świętości miejsca, dzięki cudom doświadczanym   przez ludność pielgrzymującą do Matki Bożej Świętogórskiej. Obecny kościół wznieśli właściciele Gostynia jako votum za doznane łaski. Został zbudowany na wzór kościoła Santa Maria della Salute w Wenecji, którym zachwyciła się żona zmarłego fundatora i w takim stylu poprowadziła budowę. Oprócz cudownego obrazu znajduje się w nim pieta i krucyfiks ze starej świątyni, które mimo usilnych starań przeciwników kościoła katolickiego, w cudowny sposób nie uległy zniszczeniu. Wydarzeniem, które podniosło rangę Sanktuarium i rozsławiło je na terenie kraju była koronacja cudownego Obrazu Matki Bożej Świętogórskiej koronami papieskimi. Miało to miejsce 25 czerwca 1928 roku. Korony na wizerunek nałożył prymas Polski kardynał August Hlond. W 1962 papież Jan XXIII przysłał własnoręcznym pismem błogosławieństwo dla Kongregacji i dla wszystkich Czcicieli Matki Bożej Świętogórskiej, a w piśmie urzędowym nazwał Świętą Górę jakby drugim sanktuarium po Częstochowie na Ziemiach Polskich. Do pisma dołączony był prywatny złoty Różaniec Ojca Świętego, który odtąd znajduje się przy obrazie Matki Bożej. W 2012 roku z okazji 500-lecia wydania dekretu biskupiego o autentyczności cudów dziejących się na Świętej Górzepapież Benedykt XVI ofiarował dla Sanktuarium Złotą Różę – najwyższe odznaczenie papieskie przyznawane obecnie szczególnym miejscom kultu (najczęściej maryjnego). Tym samym Bazylika zyskała jako 3 miejsce w Polsce (po Jasnej Górze w Częstochowie i Kalwarii Zebrzydowskiej) to zaszczytne wyróżnienie. Podczas zwiedzania dowiedzieliśmy się,  to właśnie tu, w kaplicy znajdującej się w klasztorze miało miejsce pierwsze objawienie się Pana Jezusa Alicji Lenczewskiej.  Otwarto przed nami również podziemia, miejsce wiecznego odpoczynku zmarłych członków kongregacji. Z ogromnym bagażem wrażeń udaliśmy się na spoczynek.

Kolejny dzień, niedzielę, rozpoczęliśmy odśpiewaniem Godzinek ku Czci Niepokalanego Poczęcia NMP i mszą świętą. Po śniadaniu, pożegnaniu
z przemiłymi gospodarzami i ogromną ochotą powrotu do tego cudownego miejsca pojechaliśmy do Poznania, aby dalej poznawać historię Polski
od początku związanej z wiarą katolicką i kultem Matki Bożej. Bardzo sympatyczna Pani Ewa Baran, przewodniczka poznańska z pasją dzieliła się
z nami wiedzą o zabytkach, historii Polski, zwracała uwagę na ważnej miejsca, pamiątki, świadczącego głębokim przywiązaniu Polaków, na przestrzeni wieków, do Jezusa i Maryi. Poznaliśmy Katedrę Archidiecezjalną pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła na Ostrowie Tumskim, jej podziemia zawierające groby Mieszka I i Bolesława Chrobrego, oraz misę chrzcielną pierwszych Polaków. Przewodniczka opowiedziała nam o pierwszym cudzie eucharystycznym
na ziemiach polskich, który miał miejsce  w Poznaniu w roku 1399, poprowadziła do fary poznańskiej wybudowanej w stylu baroku triumfującego jako kościoła Kolegium Jezuickiego.

Wędrówkę zakończyliśmy w kościele franciszkanów przed obrazem Matki Bożej w Cudy Wielmożnej Pani Poznania. W radosnych ale i wzbogaconych o głębokie refleksje nastrojach wróciliśmy do domu.

Małgorzata Woźniak

zdjęcia: Małgorzata Woźniak i Krystyna Bilska

 

Jubileuszowa dedykacja

Jubileuszowa dedykacja

W bieżącym roku Ks. prob. Dariusz Żurański obchodził jubileusz 25 lecia Święceń kapłański. Przed objęciem parafii pw. Matki Bożej Zwycięskiej przez 7 lat posługiwał w parafii pw. Św. Antoniego w Toruniu. W związku z tym podczas festynu zorganizowanego 12 czerwca 2022 r. , w parafii św. Antoniego, ks. Wojciech Miszewski zadedykował Jubilatowi piosenkę w wykonaniu Eleni „ Po słonecznej stronie życia”. A była ku temu okazja, gdyż Eleni była Gwiazdą Festynu. Dedykację wraz z Eleni wykonali ks. Wojciech Miszewski i ks. Dariusz Żurański. Był to miły upominek, ze strony ks. Wojciecha Miszewskiego względem naszego Proboszcza.

mz

Rok jubileuszy

Rok jubileuszy

Parafia to jedna wielka rodzina. Dlatego, jak na rodzinę przystało, wspólnie obchodzimy uroczystości dotyczące jej członków. W tym roku przeżywaliśmy kilka pięknych, okrągłych jubileuszy: 25-lecie Święceń Kapłańskich Księdza Krzysztofa Górskiego, Księdza Bogusława Dygdały, 10-lecie Święceń Kapłańskich Księdza Krzysztofa Adamskiego, a także 70 -lecie urodzin naszego kościelnego Pana Ryszarda.  Kapłani Jubilaci odprawiali Msze Święte dziękczynne za dar powołania, w których brali udział parafianie i rodziny Jubilatów. Na zakończenie przedstawiciele wiernych z naszej parafii obdarowywali Jubilatów kwiatami i serdecznymi życzeniami. 

Małgorzata Woźniak

 

Jubileusz 25-lecia Święceń Kapłańskich

Jubileusz 25-lecia Święceń Kapłańskich

Księdza Proboszcza Dariusza Żurańskiego

19 lipca Ksiądz Proboszcz odprawił mszę świętą dziękczynną za 25 lat kapłaństwa. Ksiądz Krzysztof wygłosił do zgromadzonych okolicznościowe kazanie, przedstawiając drogę kapłańskiego życia Księdza Dariusza. Podkreślił znaczenie domu rodzinnego, atmosferę głębokiej wiary, w której wzrastał. Następnie przypomniał w jakich parafiach służył Jubilat  i jakie piastował stanowiska, zanim biskup skierował go naszej parafii. Ksiądz Krzysztof podziękował za rodzinną atmosferę, którą Ksiądz Proboszcz stwarza dla swoich współpracowników, za dobroć serca, wrażliwość na ludzkie problemy. Pod koniec mszy świętej życzenia Jubilatowi składał Pan Michał Zaleski Prezydent Miasta Torunia, Pan Remigiusz Sokalski w imieniu Domowego Kościoła, dzieci z Paniami katechetkami, Piotr i Paweł Dzięciołowie w imieniu służby liturgicznej, Ksiądz Mikołaj Hajduczenia z małżonką oraz Pan Marek Pokornowski. W imieniu parafian życzenia złożyła Pani Małgorzata Woźniak, która podziękowała za otwartość na potrzeby wiernych, za stwarzanie możliwości do podejmowania działań na rzecz Kościoła, za wspieranie różnych inicjatyw, za gotowość do pomocy każdemu kto jej potrzebuje. Wszyscy życzyli Jubilatowi darów zdrowia, sił, darów Ducha Świętego i opieki Matki Bożej Zwycięskiej na kolejne lata posługi kapłańskiej. Na koniec Ksiądz Proboszcz podziękował zgromadzonym na czele ze swoją Mamą, którą obdarzył kwiatami, aby wyrazić wdzięczność za jej miłość i ogromne znaczenie rodzinnego domu w jego życiu. Uroczystość uświetnił śpiew Pani Hani przy akompaniamencie Pana Leszka Milińskiego. Zebrani na mszy świętej wierni otrzymali na pamiątkę płytę nagraną
na okoliczność jubileuszu przez obu muzyków.   

Małgorzata Woźniak

Zdjęcia: Krystyna Bilska

Procesja w Święto Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej

Procesja w Święto Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej

W bieżącym roku procesja Bożego Ciała w naszej parafii odbyła się ulicami: Podgórną, Wiązową, Wybickiego, Lelewela, Legionów i Podgórną wróciła do kościoła. Po mszy świętej o godzinie 10.00 licznie zgromadzeni wierni, dzieci komunijne, dziewczynki sypiące kwiatki wyruszyli ze śpiewem chwaląc Pana, dając świadectwo wiary wśród osiedli na których mieszkają. Na trasie zatrzymywano się przy czterech ołtarzach, wcześniej przygotowanych i udekorowanych przez parafian. Procesja zakończyła się w kościele odśpiewaniem Te Deum i błogosławieństwem Księdza Proboszcza. Dziękujemy wszystkim, którzy uczestniczyli w tym pięknym święcie.

Małgorzata Woźniak

Pielgrzymka na Śląsk i Jasną Górę

Pielgrzymka na Śląsk i Jasną Górę

27 maja z samego rana, pielgrzymka, pod duchowym przewodnictwem Księdza Proboszcza Dariusza Żurańskiego, wyruszyła na południe Polski. Jak na maj przystało, celem pielgrzymki były sanktuaria Matki Bożej. Mszę Świętą odprawiono w samo południe, w  Sanktuarium Matki Bożej Miłości i Sprawiedliwości Społecznej, patronki Śląska w Piekarach Śląskich. Po spotkaniu z przewodniczką  grupa udała sią na Kalwarię Piekarską, aby odprawić Drogę Krzyżową z rozważaniami bł. kardynała Stefana Wyszyńskiego. Mimo silnego wiatru i padającego deszczu, pod przewodnictwem Księdza Proboszcza, pokonano całą trasę kalwarii, ofiarowując wysiłek  w intencji nawrócenia duchowego i moralnego narodu polskiego. Następnie grupa skierowała się do Sanktuarium Świętego Józefa w Prudniku – kolejnego miejsca internowania błogosławionego kardynała Stefana Wyszyńskiego. W ten sposób zakończono nawiedzanie miejsc odosobnienia  Prymasa Tysiąclecia. W poprzednich latach pielgrzymi odwiedzili Rywałd, Stoczek Warmiński i Komańczę. Kolejny dzień zaprowadził  pielgrzymów na Górę Świętej Anny. Najpierw zapoznano się z historią powstań śląskich w Muzeum Czynu Powstańczego. Przejmujące opowieści przewodników śląskich ukazały wielką miłość Ślązaków do Boga i Ojczyzny, a także podkreślały ogromną rolę Kościoła w trudnych czasach życia tego regionu. Następnie grupa dotarał do Sanktuarium Świętej Anny Samotrzeciej, gdzie uczestniczyła we Mszy Świętej i wysłuchała historii związanych z miejscem opowiedzianych przez ojca franciszkanina. Na zakończenie odmówiono  Cześć Radosną Różańca Świętego przed Grotą Lurdzką.  Wieczorem, 28 maja powitano Królową Polski – Matkę Bożą Jasnogórską. To właśnie tego dnia przypadało pierwsze wspomnienie liturgiczne błogosławionego kardynała Stefana Wyszyńskiego. Rozważanie w czasie Apelu Jasnogórskiego poprowadził Ksiądz Dariusz Żurański. Między innymi przypomniał stworzony przez kardynała „Dekalog dobrego człowieka”. Po zakończeniu nabożeństwa, część grupy pozostała na nocnym czuwaniu w Kaplicy Cudownego Obrazu.Niedzielę rozpoczęto mszą świętą, a po śniadaniu zwiedzano Jasną Górę z przewodnikiem, który opowiedział o wydarzeniach historycznych związanych z tym miejscem, oprowadził grupę po wzgórzu klasztornym, pokazał pamiątki znajdujące się w skarbcu i Bastionie Rocha. Na obiad pielgrzymi udali się do Piotrkowa Trybunalskiego.  Na trasie poznali historię początków parlamentaryzmu polskiego i rozwoju władzy sądowniczej, które ściśle wiążą się z tym miastem. W Sanktuarium Matki Bożej Trybunalskiej modlono się w intencji polskich parlamentarzystów i sędziów, aby wzorem swoich przodków jako:  “Wolni ludzie w wolnym kraju pragnęli sprawować sprawiedliwe sądy za przyczyną Matki Bożej, by być wiernymi sentencji zamieszczonej w sali obrad: Sądźcie sprawiedliwie, bo i Ja sądził będę wasze uczynki”. Kolejnym przystankiem w drodze do Torunia była Łódź, a w niej Pałac Izraela Poznańskiego, założyciela łódzkiej manufaktury. Po zwiedzeniu obiektu, uzyskaniu ciekawych informacji o historii miasta i jego  mieszkańców, cała grupa szczęśliwie dotarła do  domu. Przez ręce Najświętszej Maryi Panny dziękujemy Bogu za kolejne, głębokie, duchowe  przeżycia związane z naszą wiarą i ojczyzną. 

Małgorzata Woźniak

Zdjęcia: Krystyna Bilska i Małgorzata Woźniak 

Maryja ratunkiem na czasy ostateczne – TOTA TUA

Maryja ratunkiem na czasy ostateczne – TOTA TUA

Już po raz kolejny, w naszej parafii przeprowadzono „Rekolekcje 33 wg. św. Ludwika Marii Grignion de Montfort”, pod duchowym przewodnictwem ks. Krzysztofa Adamskiego. Dnia 31 maja 2022r., w Święto Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny, podczas uroczystej Mszy Świętej, kolejna grupa wiernych zawierzyła swoje życie Jezusowi Chrystusowi przez ręce Maryi. Po przyjęciu komunii świętej, nowi niewolnicy Maryi, po odczytaniu Aktu Zawierzenia, podpisywali go na ołtarzu w obecności kapłana. Następnie nałożyli łańcuszki z medalikiem Matki Bożej Niepokalanie Poczętej, widocznym symbolem niewolnictwa. Tym samym dołączyli do znamienitych poprzedników: św. Maksymiliana Marii Kolbego, św. Jana Pawła II, bł. kardynała Stefana Wyszyńskiego i wielu innych, którzy odpowiedzieli na wezwania Matki Bożej i zrozumieli, że tylko w Niej nadzieja na pokonanie zła w naszym świecie, jak przekazuje Pismo Święte.  Grupa ubiegłoroczna również odbyła rekolekcje
i ponowiła zawierzenie. Po Mszy Świętej, podczas agapy, dzielili się świadectwami z rekolekcji i działania Matki Bożej w ich życiu. Rekolekcje 33 już na stałe wpisują się w życie naszej parafii. Łącznie, w naszej parafii, już 56 osób oddało się w niewolę Matce Bożej. Zapraszamy kolejne osoby, aby doświadczyły ogromu miłości, które płynie z zawierzenia się Najświętszej Maryi Pannie.

Małgorzata Woźniak

Zdjęcia: Krystyna Bilska

Dziękujemy Księże Patryku

Dziękujemy Księże Patryku

Dnia 8.maja 2022r. , podczas Mszy Świętej o godzinie 13.00 podziękowaliśmy Panu Bogu za posługę duszpasterską Księdza Patryka Frankiewicza w naszej parafii. Od 14 maja Ksiądz Patryk obejmie funkcję proboszcza w Parafii pw. św.św. Piotra i Pawła w Dębowej Łące. 

Podziękowania księdzu Patrykowi złożył Ksiądz Proboszcz, Ksiądz Krzysztof Adamski , główny celebrans Mszy Świętej, przedstawiciele parafian,  młodzieży, służby liturgicznej.

Na koniec Ksiądz Patryk dziękował Panu Bogu, Matce Bożej, kapłanom, pracownikom cywilnym parafii, swojej Mamie, obecnej na uroczystości, a także wszystkim wiernym. Padło wiele ciepłych słów i polały się łzy wzruszenia. 

Nie żegnamy Księdza Patryka, ale mówimy do zobaczenia – już niebawem – 7 października będzie przewodniczył Mszy Świętej Odpustowej w naszej parafii.

 

Droga Światła – spotkanie ze Zmartwychwstałym Chrystusem

Droga Światła – spotkanie ze Zmartwychwstałym Chrystusem

W tym roku pierwszy raz w naszej parafii uczestniczyliśmy w Drodze Światła. Jest to  nabożeństwo odprawiane w Kościele katolickim w okresie wielkanocnym. Powstało we Włoszech w 1988r. Inspiracją do jego powstania były freski z katakumb św. Kaliksta w Rzymie przedstawiające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, który przechodzi z ciemności do światła (stąd nazwa Droga Światła). W 2002 roku została oficjalnie zatwierdzona przez rzymską Kongregację ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów.

Proponowane stacje drogi światła oparte są na wydarzeniach odnotowanych w Nowym Testamencie. Są to:

Stacja I – Jezus powstaje z martwych

Stacja II – Apostołowie przybywają do pustego grobu

Stacja III – Zmartwychwstały Pan objawia się Marii Magdalenie

Stacja IV – Zmartwychwstały Pan ukazuje się uczniom na drodze do Emaus

Stacja V – Zmartwychwstały Pan objawia się uczniom przy łamaniu chleba

Stacja VI – Zmartwychwstały Pan ukazuje się apostołom

Stacja VII – Zmartwychwstały Pan przekazuje uczniom władzę odpuszczania grzechów

Stacja VIII – Zmartwychwstały Pan umacnia wiarę Tomasza

Stacja IX – Zmartwychwstały Pan spotyka uczniów nad Jeziorem Galilejskim

Stacja X – Zmartwychwstały Pan przekazuje władzę pasterską Piotrowi

Stacja XI – Zmartwychwstały Pan daje uczniom nakaz misyjny

Stacja XII – Zmartwychwstały Pan wstępuje do Ojca

Stacja XIII – Uczniowie z Maryją oczekują w wieczerniku na Zesłanie Ducha Świętego

Stacja XIV – Zmartwychwstały Pan posyła uczniom obiecanego Ducha

Podczas nabożeństwa wierni trzymali w dłoniach zapalone świece, a w czytania przy kolejnych stacjach zaangażowały się osoby uczestniczące w Rekolekcjach 33, trwających w naszej parafii.

Małgorzata Woźniak

zdjęcia: Krystyna Bilska

 

Święcenie pokarmów

Święcenie pokarmów

W sobotę święcimy pokarmy na stół wielkanocny. W naszej parafii miało to miejsce w Ogrodach Maryi pod zabytkowym dębem

Wielki Piątek

Wielki Piątek

KRZYŻU  CHRYSTUSA  BĄDŹŻE POCHWALONY

„Oto Drzewo Krzyża, na którym zawisło Zbawienie świata – pójdźmy z pokłonem”

Zdjęcia: Małgorzata Woźniak

ŻYCZENIA DLA KAPŁANÓW

ŻYCZENIA DLA KAPŁANÓW

Czcigodni Kapłani!

W dniu ustanowienia Sakramentów: Eucharystii i Kapłaństwa jako wspólnota parafialna pragniemy podziękować Bogu za dar Waszego powołania. Drodzy kapłani dziękujemy za Waszą codzienną służbę Bogu i ludziom, za każdą Eucharystię, za każde kazanie, sakramenty, błogosławieństwo, za wszystkie łaski, które otrzymujemy od Pana dzięki Waszej posłudze.

Jesteśmy wdzięczni za Waszą obecność, serdeczność, życzliwość, za uśmiech, otwartość, za poświęcony czas. Dziękujemy za balaski, które powróciły do świątyni, za wodę święconą w kropielnicach.

Życzymy Wam, byście kroczyli drogą świętości. Św. Jan Bosko, mówił, że kapłan do nieba nie idzie sam, idzie z duszami, które nauczył kochać Boga. Życzymy, aby w drodze do nieba kroczyły z Wami niezliczone rzesze dusz. Drodzy kapłani, życzymy Wam wiary św. Piotra, mądrości św. Pawła, ale serca św. Jana – serca czystego i niewinnego, byście byli kapłanami według Serca Chrystusa. Niech Najwyższy Kapłan Jezus Chrystus zawsze błogosławi w Waszym apostolskim posługiwaniu, niech będzie źródłem Waszej radości, niech obdarza potrzebnymi łaskami, byście mogli w pełni realizować swoje powołanie.

Drodzy parafianie, pamiętajmy o modlitwie w intencji naszych kapłanów, bo takich będziemy mieć kapłanów, jakich sobie wymodlimy. Niech każdy z nas odmówi codziennie choćby jedno Zdrowaś Maryjo…. w intencji kapłanów. Powierzmy naszych duszpasterzy Matce Bożej, niech Ona ich wspiera i oręduje za nimi u Najwyższego Kapłana Jezusa Chrystusa – Pod Twoją obronę…

Szczęść Wam Boże!

 

Iwona Biedrowska
zdjęcia: Małgorzata Woźniak

Droga Krzyżowa ulicami parafii

Droga Krzyżowa ulicami parafii

W piątek 8 kwietnia  nabożeństwo Drogi Krzyżowej odprawialiśmy idąc ulicami naszej parafii. Po mszy świętej wyruszyliśmy z kościoła niosąc krzyż i  rozważając poszczególne stacje Męki Pańskiej, pod przewodnictwem księdza Krzysztofa Adamskiego. Myślą przewodnią była modlitwa o pokój i zakończenie działań wojennych na Ukrainie. Dziękujemy za liczny udział w nabożeństwie.

Małgorzata Woźniak

Ze Świętym Józefem przy Jezusie

Ze Świętym Józefem przy Jezusie

Dziękujemy wszystkim uczestnikom czuwania, za wspólne uwielbianie Boga w Trójcy Jedynego i modlitwę kanonami z Taize. W trudnych chwilach naszego życia nie skupiamy się tylko na prośbach. Nie zapominamy o dziękczynieniu i uwielbianiu Boga, który najlepiej wie, co dla nas jest dobre. Kto śpiewa podwójnie się modli. Zapraszamy na kolejne wieczory uwielbienia.

Małgorzata Woźniak

Pozdrowienia od misjonarza z Kuby

Pozdrowienia od misjonarza z Kuby

 

Czcigodny księże proboszczu Dariuszu i droga wspólnoto parafialna Matki Bożej Zwycięskiej w Toruniu. Na wstępie pragnę Was serdecznie pozdrowić z dalekiej
i gorącej Kuby, gdzie od sierpnia posługuję jako misjonarz. Chciałbym też podzielić się z Wami pierwszym doświadczeniem codziennego życia i posługi misyjnej w kraju, który pod wieloma kwestami jest bardzo skomplikowany. Obecnie posługują w Santiago de Cuba, gdzie z dwoma misjonarzami z Polski obsługujemy parafie liczącą ok 120 tys. ludzi, przy czym praktykujących katolików jest niewielu. Nasza misja poza trzema kościołami w mieście obejmuje prawie 40 wspólnot. Ostatnia wspólnota oddalona jest 150 km od miejsca naszego zamieszkania. Wspólnoty, szczególnie te wiejskie są bardzo małe, liczą kilkanaście czy kilkadziesiąt osób. W parafii poza tradycyjną formą duszpasterską, która obejmuje głoszenie Słowa Bożego i sprawowanie sakramentów, nasza posługa to także katechizacja dzieci i młodzieży przy wspólnotach, formacja katechistów oraz pomoc materialna. Nasza parafialna Caritas wydaje posiłki oraz lekarstwa i środki czystości, które przywieźliśmy z Polski, dzięki ludzkiej ofiarności.  

Szczerze mówiąc codzienne życie na Kubie jest bardzo uciążliwe. Czasami, kiedy mnożą się problemy, pytam siebie w myśl piosenki „co ty tutaj robisz” i po ludzku chciałoby się uciec. Każdego dnia borykamy się z wieloma trudnościami, których nie sposób krótko opisać i wcale nie chodzi o klimat – wysoka temperatura i wilgotność czy komary roznoszące choroby, ale to także brak ciepłej wody, codzienne wyłączanie prądu bez podawania terminów, uciążliwe kolejki do sklepów, oczywiście jak coś w nich jest. Na Kubie jest deficyt wszystkiego – jedzenia, lekarstw, środków czystości – nawet trudno sobie to wyobrazić. Ludzie podstawowe produkty kupują na kartki, ale to jest minimum (kilka jajek, trochę fasoli, ryżu, oleju i kawałek mięsa), które tak wystarcza na 2 tygodnie. Natomiast za produkty kupowane na ulicy trzeba zapłacić dwa albo trzy razy drożej, a na to Kubańczyków po prostu nie stać. Wielkim problemem na Kubie są środki komunikacji społecznej, dlatego ludzie przemieszczają się praktycznie wszystkim: rowerami, motorami, końmi, osiołkami czy starymi ciężarówkami, które służą jako taksówki. Smutnym doświadczeniem jest zawsze widok dzieci, które biegają albo grają w piłkę bez butów czy jeżdżą na deskorolce zbitej z prostych desek. Wielkim problemem Kubańczyków jest także kryzys rodziny. Graniczy z cudem żeby spotkać tu normalną, tradycyjną rodzinę, którą mamy w Polsce. W większości są to rozbite rodziny, wolne związki a dzieci wychowywane są najczęściej przez babcie. 

Nie chciałbym wszystkiego widzieć i opisywać w czarnych barwach, dlatego każdego dnia staram się widzieć także blaski, które z trudem przebijają się przez szarą rzeczywistość. Przede wszystkim pragnę podkreślić, że ludzie na Kubie są bardzo pogodni, spontaniczni, otwarci i radośni pomimo wszelkich trudności. Mam wrażenie, że do szczęścia wiele nie potrzebują. Wystarczy czasami jeden posiłek dziennie, bo wtedy mówią do mnie ojcze Adamie „brzuch pełen to i serce radosne”. Na liturgii Kubańczycy są bardzo radośni, pięknym śpiewem i gestami wyrażają  swoją wiarę. Bardzo lubią kazania dialogowane bo wtedy chóralnie odpowiadają. Myślę, że każdy misjonarz otrzymuje od Kubańczyków ludzkiej życzliwości. Są bardzo wdzięczni za to, że my zostawiliśmy świat i dobra o których oni marzą i przyjechaliśmy, aby żyć z nimi i dla nich w takich trudnych warunkach. Niejednokrotnie sami się dziwią, zwłaszcza młodzi, którzy każdego dnia marzą o innym, lepszym świecie. 

Na koniec mojego świadectwa pragnę podziękować księdzu proboszczowi Dariuszowi i Wam drodzy Parafianie za wszelkie oznaki życzliwości i braterstwa. Dziękuję nade wszystko za modlitwę bo wierzę, że niesiony na skrzydłach modlitwy pokonuje wszelkie trudności i przeciwności dnia codziennego. Dziękują także za pomoc materialną, dzięki której mogę realizować posługę pasterską. Ludzie na Kubie są bardzo biedni i poza głodem Boga, często odczuwają głód fizyczny. W żywej pamięci mam czas rekolekcji które z Wami przeżyłem oraz dobroć Waszego serca, które dziś owocuje pomocą biednym Kubańczykom. 

Drogi księże proboszczu Dariuszu na Twoje ręce składam dla całej wspólnoty parafialnej także życzenia świąteczne. Nade wszystko życzę, aby Święta Bożego Narodzenia przeżyte były w bliskości Boga i swoich najbliższych. Niech Boże Dziecię napełnia Wasze serca miłością, pokojem, dobrocią a nade wszystką łaską zdrowia. 

Pozdrawiam sercem pełnym wdzięczności i zapewniam o  modlitwie. 

Ks. Adam Czerwiński, misjonarz. 

Jeżeli ktoś chciałby wspomóc darem serca posługę ks. Adama może to uczynić przesyłając ofiarę na konto

63 1020 5011 0000 9302 0021 5715 z dopiskiem dar na misje.

Ks. Dariusz Żurański

 

Pokutna procesja różańcowa w intencji polskich rodzin

Pokutna procesja różańcowa w intencji polskich rodzin

12 grudnia, w Święto Najświętszej Maryi Panny z Guadelupe obrączyni życia  poczętego, z inicjatywy Wspólnoty Nieustającego Różańca naszej parafii, odbyła się pokutna procesja różańcowa wynagradzająca Najświętszemu Sercu Pana Jezusa i Niepokalanemu Sercu Maryi za grzechy popełnione przeciwko życiu i w intencji polskich rodzin.  Pątnicy,  wyruszyli z Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy, po zawierzeniu Matce Bożej i Świętemu Józefowi, z błogosławieństwem proboszcza parafii ojca Wojciecha Zagrodzkiego. Na trasie procesji wierni z parafii św. Józefa prowadzili rozważania Tajemnic Radosnych Różańca Świętego, a Tajemnic Światła – parafinie Matki Bożej Zwycięskiej.

W Sanktuarium Miłosierdzia Bożego ksiądz proboszcz Stanisław Majewski odczytał Akt Poświęcenia Polski Miłosierdziu Bożemu i pielgrzymi z pieśnią na ustach ruszyli w dalszą drogę. Teraz rozważania Tajemnic Bolesnych poprowadzili wierni parafii miejsca. Ostatnią część różańca przyjęli wierni parafii Matki Bożej Zwycięskiej. Przed kościołem p.w. Matki Bożej Zwycięskiej, w imieniu księdza proboszcza Dariusza Żurańskiego, powitał grupę ksiądz Krzysztof  Adamski. W świątyni  odśpiewano suplikację i pieśń „Nie rzucim Chryste świątyń Twych”, po czym pątnicy uczestniczyli we mszy świętej kończącej procesję.

Zdjęcia i tekst: Małgorzata Woźniak

Pokutna procesja różańcowa

Pokutna procesja różańcowa

W niedzielę 17 października 2021r., w całej Polsce odbyły się procesje różańcowe,  podczas których odmówiono wszystkie części Różańca Świętego, jako pokutę i wynagrodzenie za grzechy nasze i całej wspólnoty narodowej. Na terenie Drugiego Dekanatu Toruńskiego procesja przeszła między parafiami p.w. Matki Boskiej Zwycięskiej, Miłosierdzia Bożego i Świętej Siostry Faustyny, Świętego Andrzeja Apostoła, Świętego Antoniego i Świętego Józefa.  Pątnicy , na trasie korzystali z „Rozważań różańcowych” opracowanych przez Panią Ewę Hanter jako wotum dziękczynne dla Matki Bożej Łaskawej, Patronki Stolicy, za  Cud nad Wisłą. Rozważania przywoływały wydarzenia z historii Polski na przestrzeni wieków, obrazujące przywiązanie Polaków do wiary  i oddanie Matce Bożej. Części Różańca Świętego odmawiano pomiędzy kościołami na szlaku procesji. Grupę witali   i błogosławili proboszczowie, a  poszczególne tajemnice różańca prowadzili parafianie. Modlitwę uzupełniał śpiew. Pod opieką Matki Bożej Zwycięskiej pątnicy dotarli do Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy, gdzie pod przewodnictwem o.proboszcza przeprosili Pana Jezusa za grzechy osobiste, wspólnoty narodowej i zawierzyli Polskę Niepokalanemu Sercu Maryi. Na koniec odśpiewano pieść „Nie rzucim Chryste świątyń Twych”.

Małgorzata Woźniak

zdjęcia: Krystyna Bilska

Przygotowani do beatyfikacji Prymasa Tysiąclecia

Przygotowani do beatyfikacji Prymasa Tysiąclecia

O świcie, 18 czerwca br., z naszej Parafii wyruszyła pielgrzymka szlakiem uwięzienia kardynała Stefana Wyszyńskiego, aby o godzinie 7.00 wziąć udział we Mszy świętej w Rywałdzie. Opiekun duchowy ks. Krzysztof Adamski przygotował szereg katechez przybliżających postać Prymasa Tysiąclecia i Jego nauczanie, opierając się na wykładach profesora Waldemara Rozynkowskiego. Drugim punktem pielgrzymki była Warmińska Jerozolima-kalwaria w Głotowie, gdzie odprawiono Drogę Krzyżową z rozmyślaniami – również autorstwa prof. Rozynkowskiego. Przybliża w nich wypowiedzi i wydarzenia z życia kardynała związane z pobytem w różnych miejscach Diecezji Chełmińskiej.

Następnie, po obiedzie, pielgrzymi skierowali się do Bisztynka, gdzie znajduje się największe na Warmii Sanktuarium Przenajświętszej Krwi Chrystusa. Jest z nim związany cud eucharystyczny z 1400r. Wówczas to podczas odprawiania mszy świętej przez ówczesnego biskupa Sorboma, podczas konsekracji świątyni, na korporał z Hostii upadły krople krwi, co widział biskup i wierni. Korporał wysłano do Watykanu i do tej pory nie wrócił. Wieczór zarezerwowany był dla Sanktuarium Matki Bożej Świętolipskiej. Po prezentacji przepięknych organów pielgrzymi wysłuchali bardzo ciekawej opowieści ojca jezuity o historii miejsca i jego zabytkach. Nie zabrakło spotkania integracyjnego na terenie przyległym do domu pielgrzyma, gdzie pątnicy przypomnieli sobie zabawy, piosenki ludowe, turystyczne i patriotyczne.

Następnego dnia, po porannej mszy świętej grupa wyruszyła do Stoczka Klasztornego, drugiego miejsca uwięzienia kardynała Wyszyńskiego. Tam wysłuchała opowieści brata zakonnego i zwiedziła miejsce pobytu Prymasa. Stąd droga poprowadziła do sanktuarium Podwyższenia Krzyża w Braniewie. Znajduje się tu, łaskami słynący, obraz Trójcy Przenajświętszej przestrzelonej trzema kulami szwedzkich żołnierzy, podczas wojen prowadzonych na tym terenie w XVII wieku.

Ostatnim punktem wyprawy była katedra we Fromborku. Po wysłuchaniu koncertu organowego grupa poznała historię katedry, część uczestników udała się na wieżę Radziejowskiego skąd rozpościerał się piękny widok na Zalew Wiślany i okolice. Po tych wrażeniach pielgrzymi szczęśliwie wrócili do Torunia.

Dwudniowe spotkanie z jednym z największych Polaków przypomniało pielgrzymom kim są, skąd pochodzą i dokąd powinni zmierzać.

Małgorzata Woźniak

Zdjęcia: Krystyna Bilska

Święta Rodzino módl się za nami

Święta Rodzino módl się za nami

We środę 5 maja 2021r. o godzinie 19.00 powitaliśmy w kościele parafialnym obraz Świętej Rodziny. Uroczystej Eucharystii przewodniczył ksiądz biskup Wiesław Śmigiel. Przed rozpoczęciem uroczystości Księdza Biskupa powitał ks. Dariusz Żurański, proboszcz parafii. Zaznaczył, że peregrynacja przypada w roku poświęconym św. Józefowi oraz św. Rodzinie. Ksiądz Proboszcz zaznaczył, że z inicjatywy parafian, Wspólnoty Nieustającego Różańca w intencji Księdza Biskupa zamówiono piętnaście Mszy św., z prośbą o Boże Błogosławieństwo w pracy duszpasterskiej za wstawiennictwem św. Józefa. Obraz i księdza biskupa, w imieniu rodzin parafialnych, powitali Państwo Małgorzata i Jarosław Woźniakowie, którzy w kwietniu bieżącego roku świętowali swój srebrny jubileusz zawarcia sakramentu małżeństwa. Nasz diecezjalny pasterz skierował do wiernych homilię o rodzinie, jej roli, radościach i zagrożeniach. W liturgię słowa zaangażowali się wierni. Modlitwę powszechną skierowała do Boga rodzina Państwa Katarzyny i Jacka Ciesielskich, którzy przed 15 laty zaręczyli się w Kaliszu przed obrazem Świętej Rodziny, a dziś pobłogosławieni trójką dzieci, są żywym świadectwem Boga w rodzinie. W procesji darów między innymi uczestniczyła rodzina Państwa Małgorzaty i Roberta Podolaków, z trzema synami, którzy zanieśli do ołtarza deklaracje duchowej adopcji dziecka poczętego, a także jubilaci obchodzący w tym roku 50 rocznicę zawarcia sakramentu małżeństwa – Państwo Mirosława i Marian Sujkowscy. Na zakończenie Eucharystii ksiądz biskup obdarzył zgromadzonych pasterskim błogosławieństwem.

Kolejnym punktem peregrynacji był wieczór pojednania, który prowadził Ksiądz Patryk. Przedstawiciele małżeństw parafialnych, członkowie Domowego Kościoła-Państwo Małgorzata i Andrzej Banachowie oraz Danuta i Dariusz Gruźlewscy kierowali do Boga prośby, przebłagania i wzywali opieki Ducha Świętego. Następnie Ksiądz Patryk przypomniał fragmenty pism Świętego Jana Pawła II dotyczące rodziny. Oddzielały je pieśni prowadzone przez Panią Hanię, naszą organistkę, we wtórze ze zgromadzonymi wiernymi. Na koniec Ksiądz Patryk w imieniu dzieci podziękował wszystkim rodzicom za ich miłość, oddanie, poświęcenie i pobłogosławił zebranych. 6 maja wierni adorowali Świętą Rodzinę od godzin porannych, o godzinie 12.00 połączyli się w modlitwie Anioł Pański i rozważali Tajemnice Różańca Świętego. O godzinie 15.00 ksiądz Krzysztof poprowadził koronkę do Miłosierdzia Bożego, następnie ksiądz Bogusław odprawił nabożeństwo majowe, po którym, o godzinie 17.00 odbyła się pożegnalna Msza Święta, podczas której Państwo Ciesielscy zawierzyli rodziny parafialne Świętej Rodzinie z Nazaretu.

mw

Ważne i piękne miejsca na wyciągnięcie ręki – pielgrzymka 10 października 2020r.

Ważne i piękne miejsca na wyciągnięcie ręki – pielgrzymka 10 października 2020r.

Wspólnota Nieustającego Różańca nie przerywa  działań na rzecz  poznawania miejsc kultu i historii Kościoła oraz naszej Ojczyzny.  Tym razem plan pielgrzymki objął miejsca położone w pobliżu Torunia. Rozpoczęliśmy od bazyliki katedralnej p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny we Włocławku. Wysłuchaliśmy bardzo ciekawej opowieści                      o historii tego miejsca, jak również  o związanym z katedrą włocławską okresem życia Sługi Bożego kardynała Stefana Wyszyńskiego, który właśnie tu otrzymał święcenia kapłańskie. Drugi, krótki, ale nie mniej ważny postój zrobiliśmy na tamie włocławskiej, w miejscu śmierci bł. księdza Jerzego Popiełuszki. Za jego wstawiennictwem poleciliśmy Bogu Kościół, naszą ojczyznę i nas samych, abyśmy jak on umieli trwać w prawdzie i miłości przy Chrystusie. Zapaliliśmy znicz przy tablicy pamiątkowej, odśpiewaliśmy Rotę i ruszyliśmy do Płocka. W miejscowej bazylice katedralnej, oczywiście p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny nawiedziliśmy kaplicę królewską, miejsce pochówku między innymi książąt: Władysława Hermana i Bolesława Krzywoustego. Katedra płocka to największa nekropolia książąt polskich. Następnie, w Muzeum Diecezjalnym zwiedziliśmy skarbiec z pięknymi, wartościowymi  okazami  sztuki sakralnej i piśmienniczej. Spacerkiem przez Wzgórze Tumskie, starówkę płocką, słuchając opowieści przewodniczki dotarliśmy do budowanego Sanktuarium Miłosierdzia Bożego, miejsca, w którym Świętej siostrze Faustynie po raz pierwszy objawił się Jezus Chrystus. Wraz z siostrami Matki Bożej Miłosierdzia, modliliśmy się w Godzinie Miłosierdzia koronką oddając intencje wspólne
i indywidualne Bożemu Miłosierdziu. Pielgrzymkę zakończyliśmy w Skępem – Sanktuarium Matki Bożej Brzemiennej – Pani Mazowsza i Kujaw. W tym bardzo klimatycznym miejscu wzięliśmy udział w nabożeństwie różańcowym, które poprowadził nasz przewodnik duchowy – ksiądz Patryk Frankiewcz, który następnie przewodniczył mszy świętej koncelebrowanej. Pełni nowych wrażeń i  doświadczeń  duchowych wróciliśmy szczęśliwie do Torunia.

Małgorzata Woźniak

50-ta pielgrzymka do Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy

50-ta pielgrzymka do Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy

Tradycyjnie, jak  co roku, po odpuście parafialnym, wyruszyła pielgrzymka do parafii p.w. Św. Józefa, aby Matce Bożej Nieustającej Pomocy podziękować za opiekę i prosić o dalsze łaski za Jej wstawiennictwem.  w 1970 roku odbyły się w naszej parafii pierwsze rekolekcje prowadzone przez ojca redemptorystę i z okazji pierwszego odpustu, 7 października,  został wprowadzony obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy.  8 października 1970r. wyruszyła pierwsza, piesza pielgrzymka na Bielany.  W tym roku, po raz pięćdziesiąty, grupa pod opieką księdza Patryka Frankiewicza dotarła do Sanktuarium, ze śpiewem i modlitwą na ustach.  Pielgrzymi  uczestniczyli we Mszy Świętej koncelebrowanej przez księdza prałata Stanisława Kardasza, który modlił się w intencji parafii  dziękował za 60 lat kapłaństwa.

Małgorzata Woźniak

Odpust parafialny

Odpust parafialny

7 października to Święto Matki Bożej Różańcowej – Zwycięskiej, a więc  odpust parafialny. Tego roku świętowaliśmy w tym dniu kilka uroczystości: gościliśmy J.E. Księdza Biskupa Wiesława Śmigla i obchodziliśmy 50 lecie naszej parafii. Ksiądz Biskup przybył z wizytacją duszpasterską, która odbywa się raz na 5 lat. Po spotkaniach z kapłanami , przedstawicielami wspólnot parafialnych Ksiądz Biskup przewodniczył Mszy Świętej, podczas której udzielił młodzieży Sakramentu Bierzmowania. Na uroczystości gościliśmy  proboszczów z sąsiednich parafii:  księdza prałata Stanisława Majewskiego proboszcza parafii Miłosierdzia Bożego i Świętej Faustyny, księdza Wojciecha Miszewskiego proboszcza parafii Świętego Antoniego, księdza Łukasza Skarżyńskiego proboszcza parafii Świętego Andrzeja, księdza Mikołaja Hajduczenię  proboszcza cerkwi prawosławnej oraz niedawnego wikariusza naszej parafii księdza Pawła Wróblewskiego.  Przedstawiciele wspólnot oraz młodzież bierzmowana zaangażowali się w oprawę liturgiczną Mszy Świętej. Piękny śpiew pani organistki wraz z zespołem ubogacał  całość uroczystości. Życzenia z okazji jubileuszu parafii złożył na ręce Księdza proboszcza,  Pan Michał Zaleski – Prezydent Miasta Torunia, nasz parafianin. Na koniec Ksiądz Biskup pobłogosławił zgromadzonych w świątyni wiernych.  

Małgorzata Woźniak

Triduum Wspólnot Nieustającego Różańca w Gietrzwałdzie 25-27 września 2020

Triduum Wspólnot Nieustającego Różańca w Gietrzwałdzie 25-27 września 2020

Jak co roku, na przełomie września i października, w Gietrzwałdzie, odbywa się Triduum Wspólnot Nieustającego Różańca- w tym roku pod hasłem „Upadnij na kolana ludu czcią przejęty” . Oczywiście nie mogło zabraknąć  na nim członków wspólnoty z naszej parafii. 26 września grupa pielgrzymkowa wyruszyła z samego rana do Gietrzwałdu. Każdy zawoził do Matki swoje intencje, ale również swoich bliskich , znajomych, chorych, cierpiących. Zanosiliśmy do Boga prośby o łaski nawrócenia dla odchodzących  z Kościoła i dla Jego wrogów.  Na miejscu, wraz z członkami innych wspólnot, przybyłych do Gietrzwałdu z całej Polski,  wysłuchaliśmy konferencji ks. Pawła Murzińskiego na temat  czasów ostatecznych i trudności dotykających Kościół w dobie tzw. pandemii koronawirusa. Uczestniczyliśmy w modlitwach różańcowych, odprawiliśmy Drogę Krzyżową z rozważaniami nawiązującymi do  ogłoszonego  w Kościele  roku Eucharystii. O godz. 14.00 wzięliśmy udział we Mszy Świętej, podczas której członkowie naszej wspólnoty stanowili poczet chorągwi Wspólnot Nieustającego Różańca. Po mszy świętej odnowiliśmy akt intronizacji Chrystusa Króla we Wspólnotach Nieustającego Różańca i akt zawierzenia Wspólnot Matce Bożej Gietrzwałdzkiej. Następnie modliliśmy się koronką do Miłosierdzia Bożego i  rozważaliśmy Piątą Boleść Matki Bożej „Ukrzyżowanie Pana Jezusa”.  Na zakończenie nasza grupa pielgrzymkowa udała się w miejsce objawienia się Matki Bożej w 1877 roku i tam rozważaliśmy Tajemnice Światła Różańca Świętego zawierzając Panu Bogu  nasze dzieci i młodzież, tak bardzo narażone na pokusy współczesnego świata.  Na zakończenie odśpiewaliśmy Rotę. Pełni duchowych przeżyć, radośnie wróciliśmy do domu.

Małgorzata Woźniak

Pielgrzymka na Kaszuby

Pielgrzymka na Kaszuby

29 sierpnia pod duchowym przewodnictwem Księdza Krzysztofa Adamskiego wyruszyliśmy z pielgrzymką na Kaszuby.  Każdy z pielgrzymów zanosił do Pana swoje intencje, ale wspólnie modliliśmy się o trwanie w wierze Chrystusowej  nas samych , naszych rodzin, wszystkich Polaków.  Godnym przykładem postawy wielkiego patriotyzmu i wiary są właśnie Kaszubi. Naszą pielgrzymkę rozpoczęliśmy we Wielu, w przeddzień odpustu ku czci Matki Bożej Pocieszenia. Obraz znajdujący się w kościele Wielewskim został koronowany papieskimi koronami w 2017r., po uznaniu cudu uzdrowienia aktualnego proboszcza parafii. Po Mszy Świętej wyruszyliśmy na Kalwarię Wielewską , gdzie wśród lasu, nad jeziorem rozlokowane są kaplice i rzeźby z początku XX wieku, przedstawiające Mękę Pańską.  Ze śpiewem i modlitwą pokonywaliśmy pagórkowatą trasę Drogi Krzyżowej. Na końcu czekał na nas zasłużony, pyszny obiad w ośrodku nad Jeziorem Wielewskim, po którym skierowaliśmy się do Będomina. Znajduje się tu dworek rodziny Wybickich, w którym wiele lat swego życia spędził twórca hymnu narodowego- Józef Wybicki.  Obecnie mieści się tu Muzeum Hymnu Narodowego. Następnie podążyliśmy do Kartuz, aby poznać historię zakonu kartuzów przebywających na tych ziemiach. Podziwialiśmy kolegiatę kartuską, gromadzącą wiele pięknych, bezcennych zabytków.    

Następnego dnia, w niedzielę, udaliśmy się do Sianowa, do Sanktuarium Matki Bożej Sianowskiej-Królowej Kaszub, czczonej również jako Opiekunki Pięknej Miłości. Uczestniczyliśmy we Mszy Świętej, gdzie słyszeliśmy na wstępie piękną pieśń, śpiewaną przez parafian w języku kaszubskim. Po zakończeniu ksiądz wikariusz opowiedział nam historię sanktuarium. Kolejnym etapem pielgrzymki był Szymbark – Centrum Edukacji Regionu. Znany przez wszystkich z domku stojącego do góry nogami, zawiera  wiele innych, bardzo ciekawych ekspozycji mówiących o patriotyzmie, przywiązaniu do ojczyzny, tradycji i wiary katolickiej Kaszubów, a także o losach Sybiraków i Polaków emigrujących z różnych powodów do wielu krajów świata. Z zaciekawieniem słuchaliśmy opowieści młodego przewodnika, który z dumą podkreślał cechy Kaszubów: pracowitość, patriotyzm, religijność i upór.

Ostatnim punktem naszej wyprawy był Pelplin, gdzie zachwyciliśmy się pięknem Katedry, wsłuchiwaliśmy w bardzo ciekawe opowieści przewodniczki o historii tego miejsca, stworzonego przez zakon cystersów i jego współczesnej roli.

Do Torunia wróciliśmy wieczorem pełni pięknych przeżyć duchowych i kulturowych, umocnieni w wierze w Boga i człowieka.

Małgorzata Woźniak

 

 

Jubileusz 60 lecia kapłaństwa ks. prał. Stanisława Kardasza

Jubileusz 60 lecia kapłaństwa ks. prał. Stanisława Kardasza

W piątek 17 lipca br. przypadała 60 rocznica święceń kapłańskich ks. prał. Stanisława Kardasza. W tym dniu Ksiądz Prałat odprawił Mszę św. dziękczynną przed obrazem Matki Bożej Częstochowskiej na Jasnej Górze. Podczas kazania Czcigodny Jubilat wspomniał, że Jego posługa kapłańska miała miejsce w niełatwym dla Polski czasie. Natomiast w niedziele 19 lipca o godz. 13.00 Ksiądz Prałat odprawił Mszę św. dziękczynną w parafii, której przez 42 lata przewodził jako Proboszcz. Na Mszy św., zgromadzili się Księża Biskupi na czele z Biskupem Toruńskim Wiesławem Śmiglem, marszałek Województwa Kujawsko –  Pomorskiego Piotr Całbecki, prezydent Miasta Torunia Michał Zaleski, przedstawiciele policji, rodzina, znajomi i przyjaciele Ks. Prałata. Homilię podczas Mszy św. wygłosił ks. bp Andrzej Suski, biskup senior Diecezji Toruńskiej. Kaznodzieja wskazał na wielkie zaangażowanie duszpasterskie Jubilata w różnych dziedzinach życia religijnego i społecznego. Przy tej okazji odesłał do książki autorstwa Zbigniewa Branacha pt. „Czym się Panu odpłacę”…Ksiądz Kardasz, jakiego nie znacie. Czytając książkę poznajemy Księdza Prałata m.in., jako Tego, który organizował parafię jako pierwszy proboszcz, zainicjował Mszę św. za Ojczyznę w okresie Komunizmu, niezłomnie przewodził Pieszej Pielgrzymce na Jasną Górę, uprawiła wspinaczkę, walczył z komunizmem itp. W książce ukazane jest też środowisko rodzinne, w którym ks. Kardasz wzrastał oraz historia mówiąca o tym, że jako  15 letni chłopiec ks. Stanisław został aresztowany za rozkładanie ulotek.  

Na zakończenie uroczystości głos zabrał Biskup Toruński Wiesław Śmigiel, który nazwał Księdza Prałata – Odważnym – gdyż nigdy nie bał się wyzwań mających na celu służyć człowiekowi. Nie zabrakło też życzeń od przedstawicieli władz państwowych, samorządowych i przedstawicieli wspólnot parafialnych.

W tym uroczystym dniu łączyli się z Jubilatem m.in. : abp Stanisław Gądecki, abp Wojciech Polak, abp Edmund Piszcz, ks. bp Ryszard Kasyna, o. Jan Nalaskowski, były przełożony generalny Ojców Paulinów, którzy nadesłali listy gratulacyjne 

Ks. Dariusz Żurański

XIV Piesza Ogólnopolska Pielgrzymka Rodzin z Łomianek do Gietrzwałdu

XIV Piesza Ogólnopolska Pielgrzymka Rodzin z Łomianek do Gietrzwałdu

Kiedy Matka Boża Gietrzwałdzka wzywa to nic nie może stanąć na przeszkodzie. 

Już czternasty raz wyruszyła w tym roku piesza pielgrzymka rodzin z Łomianek do Gietrzwałdu. Wspólnota Nieustającego Różańca naszej parafii  od kilku lata przyłącza się do niej  duchowo. W bieżącym  roku uczestniczyło w tym dziele 30 osób. Codziennie należało wziąć udział we Mszy Świętej oraz odmówić jedną część Różańca Świętego, Litanię do Matki Bożej Gietrzwałdzkiej, Litanię do Świętego Józefa oraz  modlitwę za dusze czyśćcowe.  Zorganizowano również pielgrzymkę autokarową, której uczestnicy dnia 5 lipca przyłączyli się do pielgrzymów pieszych w miejscowości Łajsy, aby po wspólnym przejściu ostatniego odcinka powitać Matkę Bożą w Jej Gietrzwałdzkim Sanktuarium. Po przybyciu na miejsce, oddaniu pokłonu Matce Bożej w miejscu objawienia, nasza grupa odprawiła Drogę Krzyżową. Następnie po Koronce do Miłosierdzia Bożego rozważaliśmy Trzecią Boleść Matki Bożej – szukanie przez trzy dni Pana Jezusa, w intencji o uświęcenie życia duchowieństwa oraz święte, liczne powołania kapłańskie, zakonne i misyjne. O godzinie 16.00 uczestniczyliśmy we mszy Świętej , której przewodniczył ksiądz Jan Spólny  ogólnopolski koordynator Wspólnot Nieustającego Różańca Świętego. Na zakończenie modliliśmy się na dróżkach Maryjnych rozważając Tajemnice Światła Różańca Świętego. Podczas całego dnia polecaliśmy Bogu, przez ręce Matki Bożej Gietrzwałdzkiej wszystkie intencje pielgrzymów duchowych, naszą parafię i jej kapłanów. Wieczorem, w radosnej atmosferze wróciliśmy do domu. 

Małgorzata Woźniak

WIELKI PIĄTEK

WIELKI PIĄTEK

W Krzyżu Zbawienie

W Wielki Piątek gromadzimy się w naszych kościołach, aby rozważać Mękę Pańską i adorować Krzyż, symbol naszej wiary. Od wieków krzyż dla jednych był głupstwem, dla innych zgorszeniem. Dla nas wierzących jest znakiem naszego zbawienia. Tegoroczne obrzędy Wielkiego Piątku były zupełnie inne niż w latach poprzednich. Rozważaliśmy Mękę Pańską i adorowaliśmy Krzyż w kościołach bez udziału wiernych. My, kapłani mogliśmy poczuć to osamotnienie, które w Getsemani przeżywał nasz Pan, Jezus Chrystus…Opuszczony. Wiemy również, że i dla naszych wiernych to nie jest łatwy czas….Utrudniony dostęp do Sakramentów Św., trudność w nawiedzeniu kościoła i oddania pokłonu Bogu…Może potrzebujemy takiego czasu, aby wreszcie uświadomić sobie, że bez Boga nic nie możemy uczynić. „Jeżeli człowiek szuka Boga bez krzyża, znajduje jedynie krzyż bez Boga”.

Jeśli znakiem krzyża znaczę swoje czoło, piersi i ramiona – wtedy krzyż nabiera ludzkich kształtów. Przestaje być wówczas drzewem, metalem, zimnym i bezdusznym symbolem. Dopiero w zetknięciu z człowiekiem ożywają boskie treści krzyża. Syn Boży umarł na krzyżu, aby spotkać się z człowiekiem, ponieważ przyszedł na ziemię „dla nas i dla naszego zbawienia”. 

Bł. Matka Maria Karłowska, Pasterka, Błogosławiona naszej Diecezji,  kochała krzyż. To on stanowił główną tajemnicę jej życia. Z miłością rozmyślała o Bogu oraz z żywą wiarą i pobożnością rozważała Drogę krzyżową. W swoim pokoju miała duży krucyfiks, przed którym często się modliła, przypinając do niego małe karteczki z wypisanymi intencjami i prośbami. Z wiarą spoglądała na krzyż w chwilach trudnych, szukając w nim mocy i nadziei. Przed podjęciem decyzji czy udzieleniem komuś ważnej rady brała do ręki swój krzyżyk zakonny i spoglądała na niego, jakby w nim szukała odpowiedzi. Często używała znaku krzyża świętego, a czyniła go zawsze starannie, ze skupieniem i pobożnością. . Błogosławiła krzyżem lub czyniła znak krzyża na czole, błogosławiąc na wykonanie zleconego komuś zadania lub po zakończonej rozmowie – na dalszą wytrwałą pracę nad sobą. Radziła wszystkim: ‘Rano, kiedy wstajesz, uzbrój się znakiem krzyża świętego jakoby potężną tarczą przeciw zasadzkom nieprzyjaciela. Krzyżu święty – często mawiała Błogosławiona- napełnij mnie wiarą, nadzieją i miłością. Zachęcała: lećmy do krzyża, przyciskajmy go do swego serca. Tylko pod krzyżem poznamy całą prawdę o niezgłębionej miłości Chrystusa wobec nas, grzeszników upadających każdego dnia. W naszym codziennym życiu zatrzymajmy się i popatrzmy na krzyż bo „w Krzyżu cierpienie, w krzyżu zbawienie, w krzyżu miłości nauka”.

Drodzy Parafianie i Sympatycy naszej parafii, adorując krzyż w swoim domu, w gronie rodzinnym, pamiętajcie w modlitwie o naszej parafii, proście Boga o ustanie epidemii. Przedstawiajcie Bogu to wszystko, co kryją Wasze Serca. My kapłani pamiętamy codziennie o Was w naszych modlitwach. Prosimy też w tych dniach o modlitwę w intencji zmarłej w Wielki Piątek śp. Barbary, Mamy naszej organistki, p. Hani. 

Jezu, mniej miłosierdzie dla nas i całego świata. 

Z pamięcią w modlitwie

Wasi Duszpasterze

To czyńcie na Moją pamiątkę

To czyńcie na Moją pamiątkę

Kochani Parafianie i Sympatycy naszej parafii

Wielki Czwartek. Dzień ustanowienia Sakramentu Eucharystii i Kapłaństwa. Niezwykły dzień. Od tego czasu w każdym momencie na całym świecie Chrystus pod postaciami chleba i wina rodzi się na ołtarzu.
Staje się pokarmem na nieśmiertelność. Bierzcie i jedzcie to jest Ciało Moje…Bierzcie  i pijcie to jest moja Krew. W tym roku pamiątkę tego ważnego wydarzenia przeżywamy w kościołach bez udziału wiernych. Jako kapłani łączymy się duchowo z Wami, Bracia i Siostry.
Dziękujemy za Wasze pragnienie przyjęcia Komunii Św., skorzystania
z Sakramentu Pokuty i Pojednania czy nawiedzenia parafialnego kościoła.
Pan Bóg przemawia do nas przez różnego rodzaju znaki i wydarzenia. Potraktujmy również w ten sposób czas, który przeżywamy.
Głód uczestniczenia we Mszy Św., niech uświadomi nam, jak cenny dar dał nam Chrystus podczas Ostatniej Wieczerzy. 

Drodzy Parafianie i Sympatycy naszej parafii, dziękujemy za wszelkie słowa wsparcia i dowody życzliwości, które  w tym czasie do nas kierujecie. Dziękujemy, że Kochacie Boga, Jego Matkę Maryję, że kochacie Kościół. Każdego dnia modlimy się w naszej świątyni   w Waszych intencjach.

Z modlitwą i wyrazami szacunku Wasi duszpasterze

ks. Dariusz Żurański
ks. prał. Stanisław Kardasz
ks. Paweł Wróblewski
ks. Krzysztof Adamski
ks. Adam Buraczyński

Spotkanie noworoczne wspólnot różańcowych

Spotkanie noworoczne wspólnot różańcowych

1 lutego 2020r. Ksiądz Proboszcz zaprosił do plebanii członków wspólnot różańcowych naszej parafii. Po nabożeństwie fatimskim i mszy świętej członkowie Żywego Różańca i Wspólnoty Nieustającego Różańca  udali się na śniadanie do plebanii. Ksiądz Proboszcz podziękował zebranym za modlitwy, które są ogromnym wsparciem dla kapłanów, parafii i każdego wierzącego z osobna. Cieszył się z podejmowanych działań, pomocy i pracy na rzecz parafii. Kapłan złożył życzenia noworoczne, życzył wszelkich łask Bożych i opieki Matki Bożej Zwycięskiej. Pan Janusz Lisewski przypomniał o tegorocznych rocznicach związanych ze Świętym Janem Pawłem II.  Zwrócił uwagę na potrzebę propagowania kultu i nauczania Świętego Papieża Polaka. Pani Barbara Walecka, moderatorka Żywego Różańca, podziękowała Księdzu Proboszczowi za wsparcie i życzliwość, Księdzu Romanowi Bulińskiemu za opiekę duchową nad Żywym Różańcem, opracowanie rozważań tajemnic Różańca Świętego, które bardzo pogłębiają modlitwę. Księdzu Proboszczowi zebrani życzyli dużo zdrowia, błogosławieństwa Bożego, opieki Matki Bożej z okazji urodzin.  

Małgorzata Wożniak

Pielgrzymka do Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy

Pielgrzymka do Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy

7 października przeżywaliśmy w naszej parafii wielkie święto – imieniny naszej patronki – Matki Bożej Różańcowej-Zwycięskiej. Dzień po odpuście parafialnym, jak co roku, wyruszyła pielgrzymka do Parafii Świętego Józefa- Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy, aby podziękować Maryi za opiekę i łaski, jakie za jej pośrednictwem spływają na naszą parafię . Pielgrzymkę zapoczątkował  49 lat temu, Ksiądz Prałat Stanisław Kardasz, który i tym razem nie opuścił pielgrzymów. Mimo padającego deszczu, pod przewodnictwem Księdza Pawła Wróblewskiego grupa pielgrzymkowa dotarła do celu. Po drodze pielgrzymi modlili się rozważając Tajemnice Bolesne Różańca Świętego. Na miejscu grupę powitał serdecznie proboszcz parafii św. Józefa ojciec Wojciech Zagrodzki i zaprosił do wspólnej modlitwy, a także przekazał życzenia i pozdrowienia dla całej parafii Matki Bożej Zwycięskiej. W przyszłym roku zapraszamy wszystkich parafian do udziału w odpuście i jubileuszowej, 50-tej pielgrzymce.

Małgorzata Woźniak