Polska pod Krzyżem

Polska pod Krzyżem

14 września, w Święto Podwyższenia Krzyża Świętego, spotkaliśmy się po krzyżem misyjnym w Ogrodach Maryi,  łącząc się z ogólnopolską akcją Polska pod Krzyżem. W obliczu kryzysu wiary, którego doświadczamy obecnie w Kościele, pragniemy podjąć próbę  osobistego nawrócenia i powrotu do Pana Boga, aby odnowić swoją wiarę u jej źródeł, pod krzyżem, tam, gdzie wszystko się zaczęło. To jest szansa na odnowę Polski. Po odśpiewaniu pieśni ” Z dawna Polski Tyś Królową”   modliliśmy się odmawiając Tajemnice Bolesne Różańca Świętego. Modlitwę, opartą na rozważaniach św. Maksymiliana Marii Kolbego prowadził ksiądz Krzysztof Adamski. Następnie ze śpiewem „My chcemy Boga Panno Święta” przeszliśmy do kościoła, aby tu adorować Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie. Podczas adoracji wsłuchiwaliśmy się we fragmenty „Listu okólnego do Przyjaciół Krzyża”, św. Ludwika Marii Grignion de Montforta. Na koniec odnowiliśmy akt oddania Polski i Polaków pod panowanie Chrystusa Króla Wszechświata. Po błogosławieństwie Najświętszym Sakramentem przystąpiliśmy do udziału w Mszy Świętej.

Małgorzata Woźniak

Pielgrzymka do Loretto, Niepokalanowa i  Rybna

Pielgrzymka do Loretto, Niepokalanowa i  Rybna

31 sierpnia 2019r., jak zwykle z samego rana, wyruszyła pielgrzymka, zorganizowana przez Wspólnotę Nieustającego Różańca, do Centrum Różańcowego w Loretto koło Wyszkowa, Sanktuarium Matki Bożej Niepokalanej i św. Maksymiliana Kolbego  w Niepokalanowie oraz do Wspólnoty Sióstr Służebniczek Miłosierdzia Bożego w Rybnie. Duchowym przewodnikiem pielgrzymki był ksiądz Krzysztof Adamski. 

Na początku przybyliśmy do Loretto koło Wyszkowa, gdzie błogosławiony ksiądz Ignacy Kłopotowski, ówczesny proboszcz parafii Matki Bożej Loretańskiej w Warszawie w roku  1927 zakupił duży majątek pod nazwą Zenówka, położony nad rzeką Liwiec. Dnia 27 marca 1929 roku zmieniono urzędową nazwę miejscowości na Loretto, nawiązując w ten sposób bezpośrednio do Sanktuarium Świętego Domku Matki Bożej w Loreto (pisane przez jedno „t”) koło Ankony we Włoszech. Powstało tu Zgromadzenie Sióstr Loretanek. Na miejscu wybudowano kaplicę, która od momentu sprowadzenia z Włoch figury Matki Bożej Loretańskiej – jest pod wezwaniem Matki Bożej Loretańskiej. W nowym kościele, zbudowanym dla pielgrzymów, uczestniczyliśmy we Mszy Świętej,
a następnie modliliśmy się, odmawiając część różańca świętego przy grocie Matki Bożej.  Przepiękne miejsce w środku lasu, przepełnione ciszą i spokojem w bliskości z Matką Bożą  nakłaniało do dłuższego pobytu, ale musieliśmy ruszać dalej. Czekał na nas Wilanów – siedziba letnia króla Jana III Sobieskiego. 

Po zwiedzeniu pałacu i spacerze po ogrodach udaliśmy się do Niepokalanowa. Wieczorem wysłuchaliśmy oratorium o pokoju w wykonaniu niepokalanowskiego zespołu „Miriam”, chóru i orkiestry symfonicznej z okazji  pierwszej rocznicy konsekracji kaplicy wieczystej adoracji Najświętszego Sakramentu „Gwiazda Niepokalanej” Światowego Centrum Modlitwy o Pokój w Niepokalanowie. „12 Gwiazd w Koronie Maryi Królowej Pokoju” to idea utworzenia na świecie dwunastu ośrodków wieczystej adoracji w intencji pokoju zainspirowana słowami św. Jana Pawła II o Maryi jako Niewieście Eucharystii. Pierwszy z nich powstał w Ziemi Świętej                   w 2009 w Betlejem, a kolejne w Oziornoje w Kazachstanie, w Medjugorie, w Jamusukro na Wybrzeżu Kości Słoniowej, w Namyang w Korei Południowej i Kibeho w Rwandzie, Dagupan na Filipinach. Kaplica w Niepokalanowie jest ósmą Gwiazdą. O każdej porze dnia i nocy wierni mogą adorować Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie. W niedzielę zwiedziliśmy Muzeum św. Maksymiliana Kolbego i wysłuchaliśmy przejmującej opowieści o świętym franciszkaninie. Następnie obejrzeliśmy Panoramę Tysiąclecia – ruchomą szopkę wykonaną przez zakonników w 1966 roku przedstawiającą historię Polski oraz rolę Kościoła i wiary w jej dziejach, opatrzone muzyką i komentarzem w wykonaniu Janusza Zakrzeńskiego, wybitnego, nieżyjącego już aktora.   Potem uczestniczyliśmy w przepięknym Misterium Męki Pańskiej- pokazanym za pomocą scenografii i figur, które również wyszły spod ręki zakonników. Obydwa przedstawienia dostarczyły wielu wzruszeń. 

Ostatnim miejscem naszej pielgrzymki było Rybno. Wspólnota Sióstr Służebniczek Miłosierdzia Bożego powstała w roku 2001 jako odpowiedź na skierowane do św. siostry Faustyny Kowalskiej żądanie Pana Jezusa, dotyczące utworzenia Zgromadzenia zakonnego o charakterze klauzurowym w celu wypraszania Bożego Miłosierdzia dla świata, ze szczególnym uwzględnieniem kapłanów i osób zakonnych.  Najpierw wysłuchaliśmy historii powstania wspólnoty, a następnie, wraz z siostrami modliliśmy się do Miłosierdzia Bożego. To niepozorne miejsce na mapie Polski z kaplicą i obrazem Jezusa Miłosiernego dostarczyło nam znowu wielu duchowych przeżyć. Teraz już mogliśmy wrócić do Torunia.

Małgorzata Woźniak

 

 

Rozważanie 3 Boleści Matki Bożej w Gietrzwałdzie

Rozważanie 3 Boleści Matki Bożej w Gietrzwałdzie

6 lipca br. pielgrzymi z Torunia i okolic,  zgromadzeni przez Wspólnotę Nieustającego Różańca Świętego naszej parafii,  wyruszyli w kolejną już pielgrzymkę do Gietrzwałdu , aby rozważać Trzecią Boleść Matki Bożej – Zgubienie Jezusa.  Rozważania te ofiarowano w intencji „o świętość życia dla duchowieństwa, osób życia konsekrowanego, o nowe, liczne, święte powołania kapłańskie”. Już w autokarze wsłuchiwaliśmy się w konferencję przygotowaną przez Ks. Krzysztofa Adamskiego dot. potrzeby  duchowego wzrastania wszystkich wierzących, odnajdywania Boga w codziennym życiu i zawierzenia mu w pełni. W tym dniu również kończyła swoją drogę XIII Ogólnopolska Pielgrzymka Rodzin, Wspólnot Nieustającego Różańca z Łomianek do Gietrzwałdu. Nasza grupa przyłączyła się do pielgrzymów w Łajsach i ostatnie 4 kilometry towarzyszyliśmy pątnikom. Razem powitaliśmy Matkę Bożą Gietrzwałdzką. Wspólnie uczestniczyliśmy we Mszy Świętej, a następnie, modliliśmy się na Różańcu, na dróżkach różańcowych. Nasz pobyt w Gietrzwałdzie zakończyliśmy Drogą Krzyżową i pełni duchowej radości wróciliśmy do Torunia.

Małgorzata Woźniak

Wspieramy misje

Wspieramy misje

Befasy – misja z przyszłością!

Pozdrawiam wszystkich parafian z parafii Matki Bożej Zwycięskiej z ks. proboszczem Dariuszem.

Te pozdrowienia ślę z Befasy, z misji, która dostała nowego wiatru w misyjne żagle, kiedy Misjonarze Oblaci objęli ją 27 października 2016 roku. Mieści się ona w południowo-zachodniej części Madagaskaru. Trzy lata temu gościłem w Waszej parafii na Niedzieli Misyjnej.  Od wtedy prosiłem Was o wsparcie duchowe i materialne i wspólnie zaczęliśmy budować tę misję poprzez Wasze modlitwy i ofiary. 

Od tego czasu wiele się zmieniło.  Mamy piękną szkołę podstawową z ponad 200 dziećmi, dzięki pomocy mojej rodzinnej parafii św. Tomasza w Nowym Mieście Lubawskim, Parafii Matki Bożej Zwycięskiej w Toruniu, Parafii św. Antoniego z Torunia na Wrzosach, naszej Delegaturze na Madagaskarze oraz Przyjaciołom Misji z Malmö ze Szwecji i wielu anonimowych Przyjaciół Misji Befasy.

Od tego roku szkolnego rozpoczęliśmy nasze gimnazjum z ponad dwudziestoma uczniami.  

Obejmujemy tą pomocą prawie 300 dzieci w naszej szkole podstawowej i gimnazjum. Pomagamy w płaceniu czesnego, zakupie przyborów szkolnych i kantynie szkolnej, która każdego tygodnia, od stycznia, karmi 300 dzieci ! To naprawdę wielka pomoc za którą w imieniu dzieci i rodziców serdecznie dziękuję !

Otworzyliśmy też nową szkołę w dużej wiosce Misokitsy, gdzie mamy już ponad 70 dzieci. Tam też staramy się dokarmiać te dzieci, bo od stycznia do maja jest wielki kryzys żywnościowy i wtedy na zadane pytania dzieciom, co jadłeś rano? Odpowiadają: piłem gorącą wodę z ziołami! A na obiad? Kawałek manioku roztopionego w wodzie! A wieczorem? Wieczorem idę wcześniej spać żeby zapomnieć o głodzie! Myślę, że komentarz jest zbędny! Nie pozwólmy żeby dzieci na świecie były głodne!

Kolejną radością to  generalna przebudowa i rozbudowa naszej misyjnej świątyni św. Tereski od Dzieciątka Jezus. Trwało to długo, bo dawny Kościół był naprawdę w rozsypce. Z pomocą najpierw przyszła nam Archidiecezja Poznań z jej Arcypasterzem Ks. Arcybiskupem Stanisławem Gądeckim, który nam przekazał pokaźną sumę na to dzieło i zainteresował się misją Befasy w sposób szczególny, obejmując ją swym patronatem i modlitwą.  Dzięki tak wielkiemu zaangażowaniu mogliśmy poświęcić nasz Kościół 11 listopada 2018 roku, w 100-tną rocznicę Niepodległości Polski. Dokonali tego dwaj biskupi naszej diecezji Morondava, biskup Raharilamboniaina Marie Fabien, ordynariusz oraz biskup emeryt Joseph Donald Peletier, wraz z wieloma księżmi, siostrami zakonnymi i całą rzeszą chrześcijan. Wspólnie dziękowaliśmy Bogu za to piękne dzieło uczynione  wieloma pomocnymi dłońmi z różnych stron świata!

Kolejne dzieło w naszej misji, to mały szpital – dyspenser. To projekt skierowany przez naszą Delegaturę na Madagaskarze do organizacji charytatywnej „Redemptoris Missio”. Budynek jest już na ukończeniu i mamy zamiar uroczyście otworzyć nasz szpitalik w sierpniu tego roku, przy udziale delegacji z Archidiecezji Poznańskiej oraz przedstawicieli „Redemptoris Missio”. 

Już od początku obecności Oblatów w Befasy widzieliśmy potrzebę takiej medycznej instytucji, gdyż opieka medyczna na Madagaskarze pozostawia wiele do życzenia. W Dystrykcie Befasy każdego roku umiera prawie 300 kobiet lub dzieci przy porodach. Brak fachowej położnej, dobrej formacji dla tradycyjnych położnych,  brak higieny i powikłania poporodowe, to najczęstsza przyczyna zgonów. A przy tym śmiercionośna malaria, która dziesiątkuje tutejszą populacje. 

Liczymy, że „Redemptoris Missio” będzie nam podsyłało wolontariuszy o profesjonalnym przygotowaniu medycznym. Będziemy potrzebowali lekarzy, położnych, dentystów, ginekologów i innych specjalistów gotowych poświęcić swój czas i profesjonalizm dla misji. Myślimy też o małych przychodniach w buszu. To wielkie plany, ale wszystko powierzamy opiece Opatrzności Bożej, która wszystkim kieruje i Niepokalanej, która wskazuje drogę.

 Niech patronka naszej przychodni, wspaniała Pani doktor Wanda Błeńska, też za nami oręduje w Niebie. 

Oprócz dzieł w Befasy, wybudowaliśmy już  2 Kościoły w buszu, jeden w wiosce Marohetay a drugi w wiosce Beleo. Wybudowaliśmy też Dom Misjonarza w wiosce Misokitsy, który będzie też spełniał rolę małej przychodni w buszu. 

Chcemy też zacząć projekty studni w różnych wioskach, aby zmniejszyć choroby związane z brudną wodą. 

Misja Befasy w ostatnich dwóch latach przeżyła też wiele tragedii. Rozboje tak zwanych „dahalo” – czyli miejscowych bandytów, dały się we znaki. Skradzionych ponad 2000 byków tylko z naszego miasteczka, z których pozostało tylko kilkanaście. Zabrali ludziom środek lokomocji i narzędzie pracy. Zaprzęg byków służył do przewozu ludzi i towarów, jak również używano byków do uprawy roli. Tylko w zeszłym roku wykonano 6 egzekucji publicznych samo sądnych na bandytach. Ile to nocy przeżyliśmy pod obstrzałem „dahalo”, gdzie ginęli ludzie od bandytów i od niewinnych mieszkańców  Befasy. To prawdziwe dramaty, utrata kogoś z rodziny lub troska o ciężko rannego człowieka, który nie ma większych szans na przeżycie przy poziomie miejscowej medycyny!

Obecnie ludność malgaska ma nadzieję na poprawę bezpieczeństwa,  w związku z nowym prezydentem tego kraju, wybranym w grudniu ubiegłego roku. Szczerze się o to modlimy, bo jesteśmy wszyscy zmęczeni tą trudną sytuacją i nieprzespanymi nocami. 

Jako misja staramy się rozwijać to małe miasteczko, wraz z przyległymi wioskami. Jako Dystrykt ma ono prawie 30 000 ludności. Większość nie umie ani pisać ani czytać. Sytuacja medyczna tragiczna. Większość z nich to animiści, Dobra Nowina jeszcze do nich nie dotarła. Mówi się o 10 % Chrześcijan  w naszym regionie. 

Jednak jesteśmy optymistami i pokładamy nadzieję w Bogu, a przez Niego w dzieciach, młodzieży i coraz liczniejszych wiernych w naszych Kościołach. Wspólnie zadbajmy o dobrą przyszłość dla Befasy !

Z wdzięcznością i podziękowaniem za wszelkie dobro, które razem czynimy dla misji Befasy, zapewniamy o modlitwie, 

o. Marek Ochlak, omi 

Misjonarz Oblat z Befasy

Szkoła podstawowa, college i kantyna Befasy

Powstający szpital w Befasy

Bezpieczeństwo i trudy podróży

Kantyna szkolna

Kościół i szkoły w Befasy

Zdjęcia z Befasy

Procesja Bożego  Ciała 2019

Procesja Bożego  Ciała 2019

Jak co roku w uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa wzięliśmy udział w procesji ulicami naszej parafii, aby pokazać nasze przywiązanie do wiary w Jezusa Chrystusa i daru Eucharystii jaki nam pozostawił. Trasa przemarszu wiodła przez Ogrody Maryi, ulicę B. Głowackiego, Rejtana, P.C.K. i Podgórną. Udział ogromnej rzeszy wiernych cieszyła ducha i budziła nadzieję, że tak jak na procesji Bożego Ciała, będą manifestować swe przywiązanie do wiary i jej zasad w swoim życiu.

Małgorzata Woźniak

Siedem Boleści Matki Bożej w Gietrzwałdzie

Siedem Boleści Matki Bożej w Gietrzwałdzie

23 marca w Gietrzwałdzie rozpoczął się cykl czuwań modlitewnych Wspólnot Nieustającego Różańca w intencjach ojczyzny. Nawiązując do słów Sługi Bożego księdza kardynała Stefana Wyszyńskiego  „Jeżeli najbardziej niewinne i bezbronne dziecko nie może czuć się bezpiecznie w jakimś społeczeństwie, wówczas już nikt bezpiecznie czuć się w nim nie może”, pielgrzymi rozważali pierwszą boleść Matki Bożej Bolesnej „Proroctwo Symeona” oraz wszystkie części Różańca Świętego ofiarowując je w intencji życia poczętego oraz
o ustanowienie prawa chroniącego każde życie. Po Mszy Świętej ksiądz Leszek Wojcinowicz opiekun Wspólnot Nieustającego Różańca Diecezji Warmińskiej poprowadził konferencję
o potrzebie tworzenia wspólnot różańcowych, o sile ich modlitwy, która stanowi potężny oręż walki ze złem szerzącym się w naszej ojczyźnie i współczesnym świecie. Ksiądz przywoływał przepowiednie Matki Bożej z objawień w Ekwadorze w latach 1610-1634, które niestety realizują się od wielu lat. Już wtedy Maryja ostrzegała przed wydarzeniami, które dzieją się teraz, na naszych oczach (degradacja wartości chrześcijańskich, sakramentu małżeństwa, kapłaństwa, spowiedzi świętej, profanacja Eucharystii, a nade wszystko atak na czystość i niewinność dzieci). I teraz właśnie, jak przed laty w Gietrzwałdzie trzeba odpowiedzieć na wezwanie Maryi do nawrócenia, wspieranego modlitwą różańcową. Pan Jezus do św. Faustyny powiedział, że „szczególnie umiłował Polskę, z której wyjdzie iskra…”. Aby mogła wyjść trzeba ją najpierw rozpalić i do tego potrzebna jest wielka, gorliwa modlitwa i nawrócenie. Tylko wówczas możemy uratować nasz kraj i pomóc upadającemu światu. Sanktuarium Matki Bożej Gietrzwałdzkiej wypełnione było pielgrzymami z różnych stron Polski. Nie zabrakło wśród nich grupy z naszej parafii. Po nabożeństwach odprawiliśmy jeszcze Drogę Krzyżową i napełnieni nową mocą wróciliśmy wieczorem do domów.

Serdecznie zapraszamy do wzięcia udziału w kolejnych czuwaniach. Następne planujemy
6 lipca, będzie to czuwanie w intencji o świętość życia dla duchowieństwa, osób życia konsekrowanego, o nowe, liczne i święte powołania.

Małgorzata Woźniak

 

 

Spotkanie opłatkowe wspólnot parafialnych

Spotkanie opłatkowe wspólnot parafialnych

Bardzo miłą tradycją stały się spotkania opłatkowe wspólnot parafialnych. Dnia 5 stycznia 2019 roku, po porannej Mszy Świętej, już kolejny raz Ksiądz Proboszcz zaprosił członków wspólnot do plebanii na spotkanie opłatkowe. Duszpasterz podziękował za działalność, modlitwę i wsparcie na wielu polach funkcjonowania parafii. Tego dnia swoje święto obchodzili również platynowi jubilaci Bogumiła i Konrad Woźniakowie, członkowie Wspólnoty Nieustającego Różańca. Z okazji 55 rocznicy zawarcia związku małżeńskiego przyjęli serdeczne życzenia od wszystkich zebranych. Następnie przyszedł czas na śpiewanie kolęd i podzielenie się opłatkiem. Jak na wspólnotę przystało spotkanie upłynęło w dobrej, ciepłej atmosferze, wśród życzeń błogosławieństwa Bożego na nadchodzący rok.

Małgorzata Woźniak

Czuwanie modlitewne w Gietrzwałdzie

Czuwanie modlitewne w Gietrzwałdzie

8 grudnia 2018 roku Wspólnota Nieustającego Różańca zorganizowała wyjazd do Gietrzwałdu, gdzie pielgrzymi uczestniczyli w czuwaniu modlitewnym rozważającym Siedem Boleści Matki Bożej. W grudniu właśnie kończył się cykl siedmiomiesięcznego czuwania skupiony na siódmej boleści – Złożenie Pana Jezusa do Grobu. Tę część powierzono wspólnocie z naszej parafii.

Wraz z członkami wspólnoty  wyruszyli do Gietrzwałdu pielgrzymi z różnych parafii naszego miasta, a nawet spoza jego granic, z terenu diecezji toruńskiej. W autokarze wysłuchali historii kultu Matki Bożej Bolesnej i różańca do Siedmiu Boleści Matki Bożej. Ksiądz Krzysztof Adamski natomiast w katechezie nawiązał do roku duszpasterskiego i roli Ducha Świętego w życiu wiernych.

Czuwanie w sanktuarium rozpoczęto o godzinie 10.00 rozważaniem dwóch części Różańca Świętego i koronką do Siedmiu Boleści Matki Bożej. W modlitwie uczestniczył metropolita warmiński J.E. Arcybiskup Józef  Górzyński. O godzinie 12.00, pod przewodnictwem metropolity szczecińsko – kamieńskiego, opiekuna Wspólnot Nieustającego Różańca J.E. Arcybiskupa Andrzeja Dzięgi rozpoczęła się Msza Święta koncelebrowana               w Godzinie Łaski dla Świata, która przypada w Święto Niepokalanego Poczęcia Maryi.

Po Mszy Świętej pielgrzymi kontynuowali rozważania kolejnych części Różańca Świętego. Modlitwy zakończono koronką do Miłosierdzia Bożego.

W drodze powrotnej pielgrzymi wysłuchali informacji o działalności Wspólnot Nieustającego Różańca. Chwaląc Boga śpiewem,  w radosnym nastroju , szczęśliwie wrócili do Torunia.

Małgorzata Woźniak